Het seizoen loopt ten einde en het 3e Helfttal staat op een uitstekende 2e plek. Het stugge DVVA en FC Almere hijgen echter in de nek. De 2 wedstrijden die volgden waren dan ook tegen deze concurrenten en dus stond de 2e plek op het spel. Winnen gaat natuurlijk niet vanzelf, maar andermaal liet de ploeg zien dat er nog altijd strijd in zit.
In Amsterdam was het eerst DVVA dat verslagen moest worden. Een solide ploeg die weinig tegentreffers incasseert en ook aanvallend genoeg inhoud heeft. Het spel was van beide kanten best aardig, maar doordat er twee stevige verdedigingen staan, bleef het nog bij enkele pogingen. Schapie had inmiddels gezien dat het dan maar anders moet en de keeper ook wel erg ver uit zijn doel stond. Hij probeerde het eens van afstand over hem heen, de keeper kon er nog net zijn hand tegen aan zetten, maar Nummer 14 tikte alsnog de voorsprong binnen. Ondanks wat meer pressie van DVVA bleef de ploeg overeind, tot vlak voor rust. Een ietwat mislukte voorzet viel achter de Vliegende Keep op de lat en ook hier werd de rebound binnengetikt. Op slag van rust was de stand dus weer gelijk getrokken.
In de tweede helft ging het spel opnieuw op en neer, maar kregen de rood-blauwen steeds meer de overhand. Dit resulteerde in enkele kansen. De Sleep kwam alleen voor de keeper, maar werd net op tijd ingehaald door die lange verdediger, die zo’n beetje overal tussen zat. Ook Schapie kon de keeper in de korte hoek niet verschalken. Zoals vaker dit seizoen viel er een treffer uit een standaardsituatie. Een afgeslagen corner werd door die Rooie op de borst aangenomen en op de wreef genomen, de bal verdween heerlijk in de bovenhoek, waardoor er een nieuwe voorsprong werd genomen. DVVA wilde natuurlijk ook die 2e plek bemachtigen en zette nog even alles op alles. Het 3e Helfttal werd verder en verder naar achteren gedrukt. Een vrije trap van de Amsterdammers belandde bij de 2e paal, maar liefst 3! vrije aanvallers wisten de bal echter niet in het doel te krijgen. Die Rooie had er nog een hersenschudding voor over om een vrije trap van 17 meter tegen te houden. De nemer zag zijn bal hard op doel af gaan, maar daar stond de man met het stalen hoofd. Het was duidelijk, niets zou er meer in gaan en de hele ploeg deed er alles voor om de 1-2 over de streep te trekken.

De eerste concurrent was verslagen, maar een week later kwam FC Almere op bezoek. Een jongere tegenstander, meer snelheid en meer kletsen. De eerste minuten was er een hoog tempo, maar werd de wedstrijd afgewisseld door veel overtredingen, aanmerkingen, etc. Ook het 3e Helfttal ging hierin mee, waardoor het vooral een verbale strijd was. Leidsman Bert van Wijk wist gelukkig het hoofd koel te houden en floot een prima pot. “Ik ken deze jongens als keurige en rustige vaders, maar er veranderd toch wat op het veld”. Met mogelijkheden aan beide kanten was het toch FC Almere dat op voorsprong kwam. Een snelle aanval werd zuiver afgerond, waardoor de Loenense formatie in de achtervolging moest. Een aantal keer kwamen ze dan ook gevaarlijk door, maar in de eindfase ontbrak de afronding. Vanuit het niets viel de 0-2 binnen… Halverwege de 1e helft was er nog een vervelende blessure aan de kant van Almere. De GVR was ietsje te laat en de aanvaller ging over de kop. Hij landde hiermee op zijn schouder, diagnose: schouder gebroken en uit de kom. Het schoudergewricht zat duidelijk niet op de plek waar deze hoorde, sterkte. In de heenwedstrijd tegen Almere verloren wij Pulapessy, onze Indonesische Diamant met een gebroken enkel. Deze wedstrijd bleek dus niet alleen op papier een echte ‘kraker’. Gelukkig kon de ploeg voor rust nog terug komen tot een aansluitingstreffer. Op aangeven van de Strijkstok, wist de Sleep de belangrijke treffer te maken en weer nieuwe energie aan het elftal te geven.
In de tweede helft zette de ploeg er een stapje bij om op zoek te gaan naar de gelijkmaker. Na een vlotte aanval over links, trok de Sleep de bal voor. Nummer 14 wilde afronden, maar het blok op zijn schietbeen deed hem vallen, penalty. Speelgoedmagnaat de Strijkstok toonde andermaal zijn fluwelen traptechniek en schoof beheerst binnen, 2-2. De ploeg straalde gelijk al uit dat dit nog niet het laatste wapenfeit was. De snaveltjes gingen toe en het balletje ging rond, waardoor er rust in de ploeg kwam. Bij Almere vlogen ze nog van hot naar her, vooraal in woord en gebaar. Het was dan ook verdiend dat het 3e Helfttal op voorsprong kwam. Uit een corner torende die Rooie weer eens boven iedereen uit. Hij kon echter niet op goal koppen, maar wist bij de eerste paal Nummer 14 te vinden, die vallend de 3-2 binnenschoot. “Voetballen is reageren op de wederkerigheid van het spel”, aldus een Cruijffiaanse doelpuntenmaker, die graag als eerste bij een rebound staat. De ban leek gebroken want Almere werd niet meer gevaarlijk en deed zelf een duit in het zakje. Schapie kreeg de bal zo in zin pootjes geworpen, hij speelde de keeper door de benen en schoot de 4-2 binnen. Almere schoof nog een mannetje door, maar de ruimte die werd achtergelaten werd gevonden door Bouwpakket. Hij speelde vervolgens Nummer 14 aan, die kon draaien en binnenschieten, 5-2. Het slotakkoord was tevens de mooiste van de dag. De tegenstander was murw geslagen en nog één keer ging de bal kris kras, van voet naar voet. Schapie opende op de Sleep, de Sleep opende op Nummer 14, Nummer 14 legde klaar en de Strijkstok schoot binnen.
In deze wedstrijden heeft de ploeg laten zien dat er nog immer goed voetbal en strijd in de benen zit. Nooit opgeven, altijd doorgaan, met en voor elkaar, positief, effectief en na de wedstrijd gezellig natafelen in de zon. Vandaag speelt de ploeg uit tegen WV-HEDW om 19:00uur! In verband met een toernooi-/feestdag bij de Amsterdammers is de wedstrijd verplaatst naar de avond. Bij winst is de 2e plaatst veilig en wacht volgende week alleen nog Abcoude, waarmee het 2e seizoen er op zit.

Op 2 juni gaan we verder in het Vriendentoernooi. Een jaarlijks fenomeen, maar dit jaar nog specialer, omdat sv de Vecht 25 jaar bestaat. Een jubileumdag vol met voetbal en feestelijkheden, jij komt toch ook! Kijk voor meer info op www.svdevecht.nl

Nummer 14

foto van Lodewijk van Well.