'Voetbal is oorlog,' zei de Generaal, zoals hij in de dagen van het Wereldkampioenschap 1974 door sommigen afkeurend en door anderen bewonderend werd genoemd. Rinus Michels bracht met Nederland niet alleen het totaalvoetbal, maar ook een agressieve speelstijl waardoor de tegenstander niet in zijn spel kon komen. Hiermee kun je de tactiek en het tempo van je tegenstander in de war brengen, waardoor je langere tijd meer kans hebt om zelf de wedstrijd te beheersen. Dit zal uiteindelijk moeten resulteren in een positief resultaat.
Dit “oorlogsvoetbal” komen we hedendaags ook regelmatig tegen en er is op zich niks mis mee en het is een juiste tactiek om je tegenstander te overwinnen. Helaas wordt het tegenwoordig weleens te letterlijk genomen en zien we dingen die niet thuishoren op het voetbalveld. 
Wie herinnert zich niet de overtreding op Niels Kokmeijer?
Op deze afbeelding, afkomstig van een filmpje, is te zien dat Bouaouzan zijn been niet verder kan strekken en gezien de positie van de bal en zijn gezicht weet hij niet wat hij zal aanrichten. Achterlijk, misselijk en ronduit asociaal zijn nog rustige woorden om dit te omschrijven. Kokmeijer verdient meer dan respect, zoals hij hieruit is gekomen en weer een nieuwe leven voor zich gevormd heeft. Nadeel is alleen dat de dader zijn geliefde hobby nog steeds elke dag mag uitvoeren en het slachtoffer slechts kan toekijken. 
De technisch zeer begaafde Luc Nilis overkwam ook een dergelijk drama bij Aston Villa. Tegen Ipswich Town komt hij in aanvaring met de doelman en als gevolg van een dubbele beenbreuk eindigt zijn carrière voortijdig. Het been vouwt zich letterlijk om zijn tegenstander en de Belg verdwijnt van de voetbalvelden. Een speler voor wie je naar een stadion zou komen gaat wederom verloren. Gelukkig is Nilis weer werkzaam binnen de sport die hij zo goed kon. Bij PSV is hij toegetreden tot het scoutingteam en traint hij de spitsen. 
Deze week werden we opnieuw opgeschrikt door een overtreding waar geen woord bijpassend is. Axel Witsel, voetballer van Standard Luik laat zich gaan en blesseert Marcin Wasilewski dusdanig dat er een open scheen- en kuitbeenbreuk ontstaat. De Belgische bond heeft hem inmiddels geschort tot 23 november, hetgeen hem 10 competitieduels en één bekerduel doet missen. Op onderstaande foto is te zien dat ook Witsel niet kijkt wat zijn been zou kunnen aanrichten, maar zoiets gebeurd niet ondoordacht. Na de wedstrijd durft een ploegmaat van Witsel nog uit te leggen dat de noppen van Wasilewski nog in de rug van Witsel staan van twee jaar geleden. Geeft dat Witsel het recht om deze overtreding te begaan? Schei uit zeg. Schorsen zolang de speler geblesseerd is en ontslaan bij zijn club is het minste wat er moet gebeuren. Misschien moet de Belgische bond hem kunnen ontslaan en ervoor zorgen dat hij elders in België niet meer aan het werk komt om te voetballen.
Dit zijn slechts enkele voorbeelden van professionals! die zich volledig laten gaan en hun verantwoordelijkheden niet lijken te kennen. Waar ik me dan ook nog aan erger is de onschuldige houding of het sorry-gebaar dat spelers ten tonele brengen, omdat ze niet zagen wat de gevolgen konden zijn of omdat ze durven te zeggen dat ze een speler niet geraakt hebben, walg!
In het amateurvoetbal gebeurt dit ook regelmatig en de invloed van dit soort professionals heeft hier wel degelijk mee te maken. De schwalbes, de manier van juichen en de reacties op een scheidsrechter zijn meer voorbeelden die overgenomen worden omdat ze zichtbaar zijn op tv.
Dinsdagavond 1 september speelt ons eerste elftal een oefenwedstrijd en de elleboog in de 80e minuut bij een 3-1 stand levert onze speler een bebloed hoofd met een flinke snee op, naar het ziekenhuis voor behandeling. Medespelers die zeggen dat hij het niet express deed, tegenstanders wegduwen of zelfs agressief worden zouden beter moeten weten. Je maatje of medespeler beschermen is logisch, maar geef niet het slachtoffer de schuld en keer je tegen je medespeler. Onbeschofte, respectloze en eigenlijk gewoon hele zielige overtredingen om je eigen fouten en/of tekortkomingen te verdoezelen.
Eenieder die zulke domme dingen doet denkt de man te zijn, te laten zien hoe het moet, maar is eigenlijk maar een zielig figuur.
Coaches willen spelers die van zich afbijten en laten weten dat ze er zijn, ook wel gifkikkers genoemd. Zij pakken de ballen af en zoeken de grens op, maar gaan er eigenlijk te vaak net iets overheen. En dit keuren we dan goed met z’n allen. Eén of twee in je team is perfect, de andere zorgen voor de creativiteit en vervullen hun taken. Degene die dit niet doen zijn de ideale schoonzonen, zijn te lief en hebben er niet alles voor over. Naar mijn mening zijn dat juist degene die het spelletje spelen zoals het gespeeld hoort te worden. Aandacht om de schoonheid van het voetbal te bewaken en niet om het te vervuilen met misplaatste overtredingen.
Voetbal is oorlog in de goede zin van het woord, maar het is en blijft een spelletje!
Lodewijk
Zeg nou eerlijk hoort dit thuis op een voetbalveld? Beelden kunnen schokkend zijn:
http://www.youtube.com/watch?v=Kr6HmBQuToo
Dan liever dit:
http://www.youtube.com/watch?v=XbAZO1SoAgI&feature=related