Met de vernieuwde site willen wij een nieuwe rubriek in het leven roepen: “Langs de lijn” oftewel een column. Ik heb de primeur gekregen om de allereerste “Langs de lijn” te mogen schrijven. Met een dankbaar gevoel, een groot glas drinken en een draaiende pc begin ik te typen. Althans, dat dacht ik, want waar moet je het in hemelsnaam over gaan hebben? Zoveel dingen om over te schrijven, maar zoveel dingen die al beschreven zijn. Ken je dat gevoel? Denk je een begin te hebben, denk je op weg te zijn, sluipt dat gevoel naar binnen of dit wel het goede onderwerp is of dat het wel leuk is om te lezen. Wat volgt is, selecteren, delete en opnieuw beginnen. Zonder de pc had ik al heel wat proppen papier op de grond gegooid!
Langs de lijn
Dit lijkt me een mooie plek om te beginnen…
Als ik op zondag moet voetballen zie ik heel wat bekende gezichten langs de lijn. Niet alleen van mensen die dicht bij me staan maar ook veel vaste supporters die komen om SV de Vecht te steunen.
Afgelopen jaar waren deze mensen er ook weer bij en dit jaar was er zelfs vuurwerk en gezang langs de lijn! De één vind het leuk en gezellig, de ander niet, maar op deze manier probeert iedereen op zijn/haar eigen manier een steentje bij te dragen en ons te steunen.
In het veld ben ik bezig met voetbal, maar er is geen voetballer die de aanmoedigingen kan negeren. Als het publiek achter de ploeg gaat staan dan creëert dat een extra gevoel, een extra kracht, een extra stimulans om de overwinning of dat ene punt binnen te halen. Al zit je kapot in een wedstrijd, met deze “extra” krachten kun je toch nét nog even je grens verleggen.
Verliezen
Er zijn altijd wedstrijden waarin het gewoon niet lukt. Dan missen we net dat geluk of is de tegenstander toch echt een maatje te groot. Dat heet verliezen.
Ik houd absoluut niet van verliezen, want als ik een wedstrijd verlies, verlies ik hem niet alleen.
Mijn teamgenoten verliezen samen met mij, de trainers verliezen, de supporters verliezen, kortom SV de Vecht verliest.
Na de wedstrijd, in de kleedkamer en/of kantine, wordt nog eens besproken wat er nou goed of fout ging, maar het gevoel van WE hebben verloren is iets wat me niet lekker zit. Ik kan op dat moment niet wachten tot het weer zondag 14:00 uur is. De spanning en adrenaline gaan weer stromen, de supporters verzamelen zich langzaam langs de lijn en de spelers maken zich op voor de wedstrijd. Tijd om weer 90 minuten lang álles te geven. Tijd om af te rekenen met de week ervoor en tijd om als club te doen wat zo lekker voelt bij iedereen: Winnen!!
Winnen!!
Het woord brengt bijna vanzelf al een glimlach op het gezicht van menig mens. Het geeft voldoening, waardering en het is een stimulans. Een fout wordt een misverstandje en een slechte pass wordt een goed geprobeerde bal.Het is vergelijkbaar met het gebeuren binnen een club. Wanneer alles op rolletjes loopt zijn de mensen snel tevreden. Als alles goed loopt en iedereen gezellig en vrolijk is wil iedereen wel iets extra’s doen. Om dit te bereiken zul je eerst een paar keer moeten “verliezen”, maar dan moet er met elkaar gestreden worden om weer “de winst” te pakken. Hopelijk kan iedereen nu eens inzien dat er bij SV de Vecht genoeg is verloren. Hiermee doel ik op de steun van vrijwilligers. Ik had er mijn hele column aan kunnen wijden, want er zijn genoeg dingen op te noemen, maar het is nu tijd om het verlies om te gaan zetten in winst!
De steun die ik op zondag krijg van iedereen langs, en binnen de lijnen moet ook realiseerbaar zijn binnen onze vereniging. Tijd om vanaf nu zo veel mogelijk te geven op een zo goed mogelijke manier. Tijd om af te rekenen met het draaien van een club op (te) weinig schouders. Het is tijd om op te staan en het vanaf nu met meer mensen te gaan doen.
Tijd om te krijgen wat zo goed voelt bij iedereen: Clubgevoel!!
Lodewijk van Well
Ook een column schrijven?
Mail naar info@svdevecht.nl en vraag of er nog ruimte is voor uw column