Met de tweede seizoenshelft nog voor de boeg, kijken we toch nog even terug op het eerste deel. Het 3e Helfttal is als Herbstmeister de koude pauze in gegaan en zal proberen om de 2 punten voorsprong uit te bouwen. Waar zal dit gaan eindigen?! Om terug te blikken hierbij enkele feiten en weetjes:

Wist je dat…
… De Boetepot halverwege op ruim €350,- zit
… Opa Perreira dos Santos di Soussa Faria Dam Herbstmeister was van de Boetepot (€34,-)
… Hij zelfs een biertje omstoot, terwijl hij niet “drinkt”
… Toyboy inmiddels de leiding heeft genomen (€36,-)
… Hij erg veel moeite heeft met de verboden woorden (koude pauze en nepveld €22,-!)
… De Sleep de meeste biertjes omstoot (€10,-)
… Hij waarschijnlijk teveel nootjes op de grond zoekt
… Instaboy zomaar alles op Instagram gooit
… Zizou als enige een eigen doelpunt op zijn naam heeft staan
… Het 3e Helfttal (tijdens Hemelvaart) meedoet aan de ALS-run: www.holland4als.zoalsjan.nl/teampage/het-3e-helftal
… Dit betekent 5 km zwemmen, 150 km fietsen, 150 km hardlopen en 25 km kanoën = 330 km van Groningen tot Soest
… We hopen hiermee €15.000 op te halen, doneer jij ook?
… De Bruine Beer een fantastische linker heeft, behalve bij penalty’s
… Schapie misschien wel op woensdag kan trainen?
… De Schwalbekoning zijn enkel koelt met groene boontjes
… De enkel van Nummer 14 er uitziet als een groen boontje
… Er dit jaar al 3 veters gebroken zijn
… De Sleep al twee keer zonder onderbroek in de kantine heeft gestaan
… De Daanvoerder af en toe net een augurk is
… Het Kruiswijk-kartel blijft groeien
… Het Skivakje een paar schoenen heeft gevonden, maat 45 1/3
… Men zegt dat Schapie het meest op Klaas Koopman lijkt (zie kerstkaart)
… Er enkele hamstrings op knappen staan (bijna €2,- voor de Boetepot)
… Bouwpakket een vakantie tussen de Ladyboy’s gevierd heeft
… De ploeg gemiddeld in 9 wedstrijden 4,89 goals maakt
… En er gemiddeld 1,56 tegen krijgt
… De Bruine Beer de eerste poort kreeg te verwerken
… Poppedoppie ofzo de eerste gele kaart kreeg, naja kreeg “toegeschopt”
… Robin Hood een hele goede scheids heeft, zucht
… “Je moet niet praten” Schapie
… De Schwalbekoning aardig gitaar kan spelen en zingen, “Het is een nacht…”
… Die Rooie eenblauwe koe steelt van gele studenten
… Het Kruiswijk-kartel een platte kar leeg in de stal laat staan
… Het tweede met een schuin oog mee kijkt (3e kampioen = 2e promoveert)

Gelukkig komt er nog een tweede helft van het seizoen, waarin vast nog veel meer gaat gebeuren. Laten we hopen op een mooi einde, waarin tevens iedereen heel blijft. Nog veel zonnige zaterdagen, waarbij we de picknicktafel vast reserveren. De eerste wedstrijd van 2019 is op 26 januari uit tegen Ouderkerk, 14.30 uur.

Succes!

Nr 14

Afbeelding kan het volgende bevatten: schoenen

UITHOORN – De wedstrijd om de koppositie kende twee gezichten, maar door een sterke tweede helft wist het 3e Helfttal de concurrenten op afstand te houden. Op het asfalt in Uithoorn werd een gelijkspel uit het vuur gesleept. De Trainer kon niet beschikken over een aantal spelers, maar was wel tevreden. “Tsja, we hebben te maken met die ouwe uit Spanje, een Snotneusje ofzo, vakantie, werk en blessures. Echte topploegen hebben een brede selectie en volgende week mogen anderen weer vlammen. De eerste helft leek nergens op, maar in de tweede helft werd de juiste veerkracht getoond”.

Het 3e Helfttal speelde haar slechtste eerste helft van het seizoen. Dit had mede te maken met het goede en agressieve spel van de tegenstander, maar ook met het eigen spel. Onzuiver, slechte balbehandeling en overal een stapje te laat. De wil om te winnen was er bij Legmeervogels simpelweg meer dan bij de rood-blauwen. Niet echt ingrediënten om een wedstrijd naar je hand te zetten. De slappe instelling bracht de ploeg al na 5 minuten een achterstand, waarbij Zizou zijn eigen doelman wist te verschalken. “Iet was niet mijn bedoelinguh, iek raaktu le ballon verkeerd en oui, hij gieng erien”. Vaak krijgen dan het veld en de scheidsrechter ook nog de volle laag. Toegegeven, ze waren beide ook niet best. Het kunstvezelveld was zo hard als beton, uitermate geschikt voor koeien zonder tanden zeg maar. Maar ja “daar hebben zij ook last van”, klinkt het aloude cliché. Deels waar natuurlijk, maar het was slechts een verbloeming van de slechte passing en controle. Daarnaast zitten sommige spelers ook weer vast aan hun laken of broek door de opgelopen brandwonden van dit veld, maar goed dat Bouwpakket op het strand door een ladyboy gemasseerd wordt i.p.v. een been die van heup tot enkel uit korstjes bestaat. Al moeten we ons afvragen of hij inmiddels niet gestruikeld is over een toekan, bovenop een schorpioen in een cactus, waardoor een lamme arm en 200 stekels ervoor zorgen dat hij zijn Duif niet kan vasthouden.
De leidsman deed ook een duit in het zakje, eenzijdig en niet consequent. Als het spel dan al niet lekker loopt en ook de beste man zijn dag niet heeft, wordt het commentaar alleen maar erger, evenals de beslissingen. De hele eerste helft was het team niet in staat de knop om te zetten, mocht Nummer 14 voor 10 minuten brommen met geel (en 2 euro) en was er dus een achterstand tegen één van de concurrenten. Gelukkig was het nog maar 1-0, tijd voor thee.

In de tweede helft een ander gezicht. De rood-blauwen speelden verder naar voren, wonnen hun duels en kwamen steeds dichterbij de goal. Het enige wat nog ontbrak was die broodnodige gelijkmaker. Baloknelli’s schot zoefde richting de kruising, maar de keeper plukte de bal klemvast uit de bovenhoek. Ook Toyboy deed een poging van afstand, maar het net krulde nog niet. Vanuit een corner wist Nummer 14 de bal binnen te werken, maar de VAR zag een handsbal en keurde de goal af. Niet veel later leek Legmeervogels te helpen. Een te korte terugspeelbal werd onderschept door Nummer 14, maar hij wist de doelman niet te passeren “Kijk, ik had kunnen kiezen om er links of rechts omheen te gaan, ofschoon je schiet nog niet, maar dan moet je hoofd natuurlijk wel zeggen wat je benen moeten doen, nu deden mijn benen wat mijn hoofd niet zei en dan ga je twijfelen, ja ben je er nog? Als je gaat twijfelen om toch te schieten en je benen zijn al onderweg om er omheen te gaan, dan krijg je een schot waarin je twijfelt. Tsja dan is het logisch dat je schot niet goed is en kun je niet scoren, ofschoon, je moet niet twijfelen, maar je eerste idee met volle overtuiging inzetten. Wie het eerst bij de bal komt, kan ook als eerste bepalen wat er gebeurt, das logisch.” Wat een slap geouwehoer voor een bal die er gewoon in moet, was de korte versie van zijn reactie. De keeper speelde een goede pot en hield zijn ploeg meerdere malen op de been, maar bij het uitschieten zaten zijn dozen nog om de voeten. Zo’n 10x verdween de bal met een curve naar rechts over de zijlijn. Ondanks het betere spel, maar zonder doelpunten leek de ploeg de deksel op de neus te krijgen. Legmeervogels kon er snel uitkomen en de voorgetrokken bal was iets te ver, maar nog binnen het bereik van de spits. Op 5 meter van de goal, in een sliding, wist hij de bal te raken maar deze kaatste via de paal het veld weer in. Ook de rebound ging verloren, waardoor de het 3e Helfttal in de wedstrijd bleef. De beloning voor de tweede helft volgde kwartier voor tijd. Een voorzet van Fukushima vanaf rechts werd door een verdediger in het eigen doel gewerkt, 1-1. Het gevoel was er niet minder om bij de aangever: “Alsof je in de laatste minuut de Nations League wint, terwijl je niet in de wedstrijd zat”. Zaak om deze stand minimaal over de streep te trekken. De Daanvoerder bleef even staan voor een vrije trap, mag niet, maar wel slim. De aanvoerder aan de andere kant, die ook de vrije bal nam, zag dit niet zitten en zette een achterlijke sliding in op de toch al weke enkeltjes. Dit was een rode kaart waard, maar andermaal was dit niet het idee van de scheidsrechter. Gelukkig volgde er nog wel geel, waarbij de speler alsnog naar de kant moest voor 10 minuten. In het resterende deel zou er geen doelpunt meer vallen en dus werden de punten gedeeld.

Een overwinning zat er niet in en op basis van de hele wedstrijd ook niet terecht. Beide ploegen speelden één helft goed, beiden kregen grote kansen, beiden kregen geel en ook qua goals werd het verdeeld. Doordat concurrent WV-HEDW elders op de velden ook verloor, blijft de ploeg bovenaan staan en zal het volgende week zelf uit een ander vaatje moeten tappen tegen datzelfde WV-HEDW. Tot nu toe verliepen de wedstrijden frivool, met veel doelpunten, maar deze tegenstanders vragen meer weerstand en concentratie voor eenzelfde resultaat. Volgende week dus uit in Amsterdam om 14.15uur, wedstrijd 2 van 4 als het gaat om de koppositie. De ploeg heeft het voorlopig in eigen hand om voor de ‘koude pauze’ nog steeds bovenaan te staan.

Nummer 14

Geen automatische alt-tekst beschikbaar.

LOENEN AAN DE VECHT – Het 3e Helfttal staat boven aan de ranglijst met 4 gespeeld en 10 punten. Daarbij is het doelsaldo ook nog eens 23 mee en 5 tegen, prima statistieken dus. Door het gelijke spel tegen Abcoude kan WVHEDW de ploeg echter nog wel voorbij, mits zij de inhaalwedstrijd winnen. “We doen weer goed mee en gaan natuurlijk voor die ster op het shirt”, aldus de Trainer. Voor het eerst stond er een wedstrijd tegen sv Ouderkerk op het programma, nummer 4 van de ranglijst. Wederom wonnen de rood-blauwen en opnieuw wisten ze het net weer te vinden.

Zoals gezegd was Ouderkerk nog een onbekende, maar qua leeftijd en postuur ontliepen de ploegen elkaar niet veel. Gesponsord door de Toppers, inclusief glitters in de bedrukking, begon Ouderkerk sterk. Daarbij dient gezegd te worden dat het 3e Helfttal juist een matige start kende. Weinig beweging, veel simpel balverlies en een organisatie die niet optimaal stond. Desalniettemin gaf de ploeg weinig weg, maar creëerde het zelf ook nog niet veel. De strijd was stevig en af en toe liepen de gemoederen wat op, maar scheidsrechter Schoenmakers hield beide ploegen in toom. Na ongeveer een half uur was het dan toch raak, maar wel voor Ouderkerk. Een vrije trap van een meter of 25 werd niet goed verwerkt door de Vliegende Keep en de spits kon eenvoudig de bal binnen tikken. Met deze tegenslag en een matige eerste helft tot dan toe zou het een lastige middag worden. In het laatste kwartier voor rust konden de rood-blauwen toch wat aandringen en werden er langzaam wat kansjes gecreëerd. Op links lag er steeds ruimte voor de Bruine Beer, Bouwpakket en Schapie om op te komen en gevaarlijk te worden. Vijf minuten voor rust was de gelijkmaker dan ook een feit. Schapie ging diep op dezelfde linkerkant en vond Nummer 14 voor de goal, 1-1. “Als er geen ruimte is, moet je ruimte creëren om daarna die ruimte ook weer te kunnen benutten, maar das logisch” analyseerde Nummer 14. Ineens leken de rollen omgedraaid, want weer twee minuten later speelde de defensie van Ouderkerk de bal in de voeten van Nummer 14, die gelijk kon uithalen en opnieuw doel trof. “Als je niet schiet kun je niet scoren”. Dit schot was kennelijk zo hard dat ook scheidsrechter Schoenmakers niet op de been kon blijven. Gelukkig kon hij gewoon verder. Binnen 5 minuten zag de wedstrijd er weer een stuk beter uit en smaakte de thee ook wat lekkerder.

In de 2e helft speelde de linies wat dichter op elkaar en werd er makkelijker gevoetbald. Inmiddels kwam ook Zizou op over links en wist de verdediging voorbij te gaan. “Iek probeerde du achterlijn te halun en zag Quatorze vrijlopun”. Hij kon de bal licht toucheren en zijn hattrick hobbelde langzaam via de paal binnen. Enkele minuten later volgde er een kopie van deze goal, wederom Zizou trok naar de achterlijn en wist voor de tweede keer de voet van Nummer 14 te vinden. “Soms moet je wegblijven om er te kunnen komen” vertelde de doelpuntenmaker. Het ging nu hard, want weer een paar minuten verder was het opnieuw Nummer 14 die ditmaal vanaf rechts een identieke bal kreeg, nu van de ingevallen Trainer. “Wat je met links kan, moet je ook met rechts kunnen, anders heb je 50% minder kans om te scoren”, reageerde Nummer 14 op zijn 5e goal. De koek was nog niet op voor Nummer 14. Deze keer werd hij niet vanaf de achterlijn bediend, maar kreeg hij de bal mee in de diepte. De uitkomende keeper verschalkte hij met een stiftje en de dubbele hattrick was een feit. “Kijk er zijn 3 manieren, als de bal er niet onderdoor kan, ofschoon erlangs, dan kan de bal er alleen nog maar overheen. Een keeper die al gaat liggen heeft dus al 33% minder kans”. Het laatste kwartier leek de ploeg wat weg te zakken en verdween de organisatie. Ouderkerk kon hiervan profiteren en maakte haar 2e treffer van de dag, 6-2. Nummer 14 verliet het veld voor die Rooie en hij mocht zijn geluk ditmaal beproeven op het middenveld. Gelukkig kwam de organisatie weer terug in de ploeg en werden er weer enkele kansen gecreëerd. De Sleep was al een keer dichtbij en even later ook die Rooie, maar waar de keeper eerder te vroeg naar de grond ging, bleef hij ditmaal staan. Zonder keuzes van beiden verdween de bal deze keer niet in het net. Geen goal, wel een kapotte lip. Toch was het de Sleep die vlak voor tijd de bal wist te veroveren in de zestien en de zevenklapper compleet maakte. Voor het eindsignaal was er nog een rare gewaarwording. Normaal staan ze centraal achterin, maar nu waren die Rooie en de GVR samen voor de goal te vinden. Laatstgenoemde stond klaar om uit te halen, maar scheidsrechter Schoenmakers vond het genoeg.
Door deze overwinning blijft de ploeg met 13 punten uit 5 wedstrijden bovenaan staan en staat het saldo op 30 goals mee en 7 tegen. Man of the match was natuurlijk de Sleep, die met zijn goal de wedstrijd in het slot gooide en het verzet van Ouderkerk brak. Hij verdient hiermee een bardienst die hij op een willekeurige zaterdag kan inzetten, gefeliciteerd! Volgende week wacht er een thuiswedstrijd tegen Roda’23, aftrap 12.00 uur, tot dan!

Nummer 14

Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, buiten

Inmiddels zijn 3 wedstrijden achter de rug en wist de ploeg 7 punten te pakken. Die laatste wedstrijd (2-2) voelde als een verlies. Voordat we verder kijken naar de wedstrijd tegen Ouderkerk, blikken we eerst terug op de afgelopen wedstrijden met 19 voor en 4 tegen. Groeit deze ploeg naar grote hoogtes?

Tegen Argon thuis werden de eerste 3 punten binnen gehaald. Na 10 minuten werd de score geopend door de Schwalbekoning die een voorzet van Baloknelli knap binnen werkte. Twee minuten later was het alweer raak. Argon had ongetwijfeld in haar analyse opgeschreven dat de nummer 6 nooit zou schieten, maar Baloknelli bedacht zich geen moment toen de bal voor zijn voeten verscheen. De keeper zag verbaasd hoe het net achter hem opnieuw krulde. De Trainer moest hals over kop een wissel toepassen toen de Schwalbekoning al bijna naast hem op de bank zat. “Wissel maar Nummer 14, ik heb last van mijn rib”. Ietwat teleurgesteld moest hij toch weer even tussen de lijnen plaatsnemen. De lichtvoetige en af en toe struikelende aanvaller maakte dan toch plaats voor Nummer 14 die even daarna de Sleep kon bedienen en nog eens 7 minuten later was het andersom, 4-0. Argon kon voor rust nog wat terug doen, maar in de 2e helft was het opnieuw de Sleep die de 5e treffer op zijn naam schreef. Met een penalty van Nummer 14, een snoeiharde botsing-kopbal van de Daanvoerder en opnieuw de Sleep werd het 8-1 voor de rood-blauwen. De Daanvoerder reageerde ietwat duizelig voor de camera over zijn kopbal: “ik pheb wel een pheetje last phvan m’n neus hoor. De phoorzet kwam en ik zag de vherdediger komen, maar dacht evfen doorbijten.”

De week erop wachtte er een uitwedstrijd bij… ja… waar eigenlijk. Robinhood heeft geen eigen complex en maakt daarom gebruik van diverse locaties. Dit seizoen blijkt dat bij Zuid-Oost United te zijn, al twijfelden wij of dat men daar ook wist. De Schwalbekoning was er niet bij, ditmaal was er geen Schwalbe, maar wel een dikke enkel. Gekoeld tussen de groene bonen van een twee-letterige supermarktketen moest hij vrijdagavond al op de blaren zitten. De aftrap tegen Robinhood stond gepland voor 12.00 uur, maar tijdens de warming-up bleef de andere helft opvallend lang leeg, het zal toch niet. Uiteindelijk waren alle spelers op het veld dus konden we eindelijk beginnen. Nee hoor, eerst even warmlopen, waar wij al in een cooling down stadium verkeerden. Na ook nog eens een teambespreking konden we eindelijk starten. Druk zetten en vroeg scoren was de opdracht van de Trainer, maar voorlopig lukte alleen het eerste. Na een nieuwe balverovering kon Baloknelli de bal direct op de Sleep geven en de voorsprong was een feit. Vrij snel daarna was het opnieuw Baloknelli die deze keer Zizou voor het doel zette. Met een strak schot in de lange hoek was de keeper kansloos en had Zizou een primeurtje. “Oui, het ies mijn ierste doelpunt ien diet elftal en voor mij une speciaal moman, omdat ook mijn kiend en mon femme hier aanwezig waruh. Ja bon, tres bon”. Het ging snel, want ook Nummer 14 pikte zijn goal mee, ditmaal op aangeven van de Sleep. Voordat we verder gaan moeten we eerst de scheidsrechter beschrijven. Men neme een niet geheel fitte jongen, een middellijn gecentreerde looplijn, het fluitje in de rechter mondhoek en bij elk discussiepunt koos hij meer voor groen dan voor blauw. Indien spelers een overtreding claimden, dan was deze daar ineens en alles was buitenspel, zelfs vanaf eigen helft, maar aan de andere kant liepen de spelers altijd op lijn en dus mochten ze door. Thuisfluiters zijn er altijd, hoort er zelfs een beetje bij, maar dit spande echt de kroon. Toch kon hij niet anders dan een penalty geven voor het 3e Helfttal. Poppedoppie ofzo stond meerdere keren aan te dringen om de bal af te pakken. De tegenstander keek de eerste keer al geïrriteerd om, gaf de tweede keer een zetje, bij de 3e liet hij Poppedoppie ofzo de bal pakken en was hij al bezig met zijn aanloop. Een aanloop om vervolgens Poppedoppie ofzo de wereld eens op zijn kop te laten zien. Beide benen wezen naar boven en ietwat verbouwereerd lag Poppedoppie ofzo op de grond. Zelfs deze scheids kon hier niet onderuit en gaf een pingel. Nu nog een kaart toch? Ja die had ie ook nog, maar huh een gele?? En ook Poppedoppie ofzo geel?? Dit is toch… huh… dit klopt toch niet… naja. De Bruine Beer trok zijn nagels andermaal in en Nummer 14 mocht aanleggen voor de 3e treffer. Even later was hij ook de aangever op de Sleep, die de voorzet ineens afrondde. Zoals gezegd was de scheidsrechter erg onder de indruk van de thuisploeg. Zij schreeuwden om een penalty bij een overtreding ver buiten de 16, maar hij gaf hem toch en verzon er iets moois bij. Zelfs de spelers van Robinhood geloofde het niet en legde de bal zelf neer voor een vrije trap. Dit gebaar nam de leidsman dan ook maar over. Toch wist Robinhood deze helft eenmaal te scoren, waardoor de ruststand 5-1 was. In de tweede helft ging de ploeg verder waar het was gebleven, maar werd het toch onder druk gezet. Het ging ineens een stuk moeilijker, totdat het Kruiswijk-kartel ineens twaalf koppen telde. Al tellend sloeg de scheidsrechter de keeper over, maar het werd doorzien. Na een kwartier kopte de Sleep, jaja kopte hij Schapie de diepte in en het wollige orakel haalde natuurlijk gelijk doeltreffend uit. Even later wilde Schapie opnieuw de diepte in, maar werd afgevlagd. Een eenzijdige discussie deed de scheids vervolgens af met geel “Niet praten, je moet niet praten”. Door de ruimte en druk kon het middenveld vrijuit voetballen en Toyboy wist de diepte te vinden, kalm rondde hij de pass van de Sleep af. Bouwpakket zag vervolgens ook een keer de wereld op zijn kop door een identieke situatie en ook hier ontvingen beide spelers een gele kaart. Menig speler van Robinhood, met of zonder scheenberschermers, een eigen broekje en een paar sneakers zagen het al niet meer zitten. “Waarom bel je me, dit is niet leuk man”. Het slotakkoord was voor de Indonesische Diamant, je ziet hem weken niet en ook deze keer was hij weer onzichtbaar. Toch pikte hij een doelpuntje mee en was de eindstand 1-9. In de kleedkamer vroeg de leider van de tegenstander of we wilden opschieten, want er moest weer een andere ploeg in het kleedlokaal. Ik hoor je denken, de leider van een ploeg die een half uur na tijdstip aankomt en z’n tijd neemt, vraagt nu of wij even willen opschieten… bizar…

Met 9 winstpunten en een groot doelsaldo staat de ploeg dan ook bovenaan, maar men wist dat ze op bezoek moesten bij het altijd lastige Abcoude. De ploeg, het veld en het wedstrijdverloop zorgen meestal voor hachelijke wedstrijden. Ook deze wedstrijd kon daar aan toegevoegd worden. Vanaf de start was er een licht over(ge)wicht voor het 3e Helfttal, maar de kansen werden niet benut. De Vliegende Keep had gekneusde ribben, maar had zijn vervanger AeroFloyd al klaargestoomt. De strijd speelde zich af op het middenveld, maar toch hing er altijd een gevaar. De verdediging wist het solide dichte te houden, maar een goal zou wat rust geven. Die kwam er, Toyboy gaf een perfecte voorzet en Nummer 14 kon deze langs de sterk spelende keeper koppen. Toch wist Abcoude terug te komen in een van de spaarzame uitbraken, rust 1-1. Na de thee werd de ploeg verrast. Ondanks de druk en het voetbal op de helft van Abcoude wisten ze er opnieuw doorheen te glippen en zelfs op 2-1 voorsprong te komen. De druk werd verhoogd, want we zouden hier toch niet weer punten laten liggen. Aanval na aanval, kans na kans gingen voorbij, Bouwpakket op de lat (2 euro) en ook door de keeper duurde het nog even voordat de gelijkmaker viel. Uiteindelijk was het de Sleep die hiervoor zorgde dankzij de voorzet van Zizou. De Trainer wilde vervolgens een 3e spits er bij, want ze waren kapot en het middenveld was in handen van de rood-blauwen. Nummer 14 werd diep gestuurd aan de zijkant en zag Schapie opkomen in het midden. “Op het moment van spelen keek ik of Schapie buitenspel stond, maar dat was niet zo en hij schoof hem goed binnen. Dat de scheids vervolgens het niet durft om zijn beslissing te laten staan is zwak. We stonden allemaal al klaar op eigen helft en toch floot ie m af. Een zwakke leidsman, een goede keeper, maar met name de hoeveelheid gemiste kansen zorgden ervoor dat de 2-2 bleef staan. Geen man overboord, maar wel twee zuren punten verloren. De ergernis gedurende de week bij de spelers zullen de Trainer toch tevreden stellen: “Je kunt niet elke wedstrijd winnen, ook al willen we dat wel. Het feit dat ze er zo de P in hebben is een goed teken.” We zullen zien of de ploeg deze frustratie vandaag kan omzetten naar een driepunter tegen Ouderkerk 4. Aftrap, 12.00 uur.

Nummer 14

Afbeelding kan het volgende bevatten: gras en buiten

LOENEN AAN DE VECHT – Na het Europese avontuur in Lissabon stond afgelopen zaterdag de 1e competitiewedstrijd op het programma. Vorig jaar speelden de rood-blauwen nog de Kanaalderby tegen DOB, maar nu nam het 3e Helfttal het op tegen Hertha in de N201-derby. Bij de ploeg uit Vinkeveen troffen we een oude bekende, Niels ‘Speedy Gonzalez’ Bouma. “Altijd leuk natuurlijk om terug te keren op het oude nest. Zelfde sportpark, zelfde mensen en dezelfde tegels in de kleedkamer.” De Consul was dan wel afwezig, maar hij had een fantastisch veldje achter gelaten, een biljartlaken inclusief stralend zonnetje. Nu nog 3 punten en de start was compleet.

De beginfase ging gelijk op, met enkele kleine waarschuwingen van beide kanten. Toch drongen de rood-blauwen steeds meer aan en was de Daanvoerder dicht bij de openingsgoal. Zijn poging strandde echter op de lat, goed voor 2 euro, maar die eerste treffer had wel op het goede moment gekomen. Het spel verplaatste zich van links naar recht, waardoor de zijkanten goed benut werden. Schapie stond natuurlijk weer met het krijt aan de hakken op links en wist met een goede voorzet de doorgelopen Daanvoerder te bereiken. Zijn kopbal werd van richting veranderd en ditmaal verdween de bal achter de doelman. Diverse aanvallen liepen vast in de eindfase waardoor een tweede treffer uit bleef. Hertha bleef hierdoor in de wedstrijd en kwam niet veel later zelfs weer op gelijke hoogte. Het 3e Helfttal moest toch echt een versnelling hoger spelen om deze tegenstander over de knie te leggen. Dat vond ook Opa Perreira Dos Santos di Soussa Faria Dam: “Jaah, mijn ervaring zei me dat ik een paar keer mee op moest komen en bij de 3e keer werd ik helemaal vrij gelaten. Bouwpakket zag me gelukkig staan en ik kon droog raak schieten.” De voorsprong bracht weer wat rust in het spel en zou tot de rust blijven staan.

Poppedoppie ofzo verscheen, wat verdwaasd kijkend, met zijn tas op z’n schouder: “Ik zou wat later arriveren, maar in mijn boekje bleek kennelijk UIT te staan… Gelukkig is de afstand van Vinkeveen naar Loenen niet zo heel groot, N201 af en je bent er praktisch al.” In de tweede helft zakte Hertha langzaam aan weg, maar ook nu kon de ploeg nog geen afstand nemen. Bouwpakket liet echter zien hoe een bal in de eindfase gespeeld moet worden. Hij zag Nummer 14 van de verdedigers weglopen en speelde de bal hard voorlangs. Bij de tweede paal kon hij de 3-1 binnenschuiven. De score kon even later verder uitgebreid worden vanaf 11 meter en zoals afgesproken zou de Bruine Beer de eerstvolgende penalty nemen, hij had immers nog nooit gescoord voor het 3e Helfttal. De Bruine Beer veranderde langzaam aan in een ijsbeer. Wit weggetrokken en met knikkende knieën liep hij naar voren. “Ploeggenoten wenste me nog geluk of zeiden dat ze zelf ook wat zenuwachtig waren, dat helpt natuurlijk niet echt.” Zijn angst werd werkelijkheid, want de penalty werd gekeerd.”Nja-ha… dat uhh… tsja… zul je altijd… geloof je toch niet… ik wilde…nou nou… dit hoor ik nog wel even”, klonk de Bruine Beer ontredderd. “Dit voelt een beetje alsof ik, vlak voor mijn winterslaap, de laatste zalm van het seizoen misgrijp.” Het was niet de dag van onze linksback, tot overmaat van ramp bleek hij ook de inzet te worden van de eerste weddenschap. Wie krijgt er als eerste een panna? Elke ploeggenoot kon iemand opgeven en zij die de Bruine Beer hebben, bleken spekkoper. Hertha was niet meer echt bij machte en de rood-blauwen creëerden nog voldoende aanvallen. Ook nu was de laatste pass net niet genoeg, waardoor de stand bleef haken. Niet veel later wees de arbiter voor de tweede keer deze middag naar de stip. De Bruine Beer zag het niet nog een keer zitten en ditmaal legde Nummer 14 aan. Deze pingel ging er wel in, waarmee de eindstand op 4-1 zou komen.

Er zijn nog genoeg verbeterpunten, maar de eerste overwinning is een feit en hiermee wordt de 3e plek bezet op de ranglijst. De eerste driepunter is binnen, nog 19 te gaan. Volgende week wacht Super Saturday op de Heul. Het 1e en 2e spelen thuis en Argon komt op bezoek bij het 3e Helfttal. De aftrap zal opnieuw om 12.00 uur plaatsvinden. Tot zaterdag!

Nummer 14

De jacht op Europees voetbal kan weer minimaal een jaar de kast in. Het bekertoernooi is uitgelopen op een deceptie voor de rood-blauwen. “We weten weer waar we staan. Terug naar het trainingsveld en kilometers maken, die kwamen we wel tekort” zo concludeerde Baloknelli terecht. In de poule des doods won het 3e Helfttal haar eerste bekerwedstrijd van OSM’75 en kon tegen Altius een grote stap zetten richting de volgende ronde. Na 90 minuten stond er echter een kansloze 0-2 op het bord en was de droom zo goed als over. Het eerste schot op doel kwam in de 2e helft, via een vrije trap ver van de goal, tekenend voor de wedstrijd. “Altius heeft een jonge ploeg die er bovenop zit en ook nog eens verzorgd voetbal speelt. Daar moet je minimaal hetzelfde tegenover zetten, maar we gaven geen moment thuis” aldus de Trainer. “Voor de komende wedstrijd ga ik wel maatregelen nemen ja, ik verwacht meer van mijn ploeg”. Het antwoord hierop kon de ploeg geven tegen Zuidvogels. Ook zij verloren doordeweeks al van Altius. Theoretisch kon het nog, maar dan moest er ruim gewonnen worden, zodat het doelsaldo wellicht nog in het voordeel zou zijn. Eenmaal in Huizen aangekomen bleken de kleedkamers nog in aanbouw te zijn en moest de ploeg zich in een veredelde partytent omkleden. Spullen inpakken en de tassen langs de kant zetten, zoals je vroeger een (buitenlands) toernooi speelde. Bijkomend gegeven was ook nog dat de douches ontbraken. Niet echt Zuidvogels waardig en met 1 belletje had de wedstrijd net zo goed op het Loenense laken gespeeld kunnen worden.
In de eerste helft ging de strijd gelijk op. De Vliegende Keep behoedde de ploeg tot tweemaal toe voor een vroege achterstand, maar Zuidvogels speelde ver vooruit, waardoor er veel ruimte was achter de verdediging. Daar wisten de rood-blauwen wel raad mee, echter ontbrak de zuiverheid nog. In een gelijkopgaande strijd kwam Zuidvogels toch op voorsprong. De gulp van de Bruine Beer stond open en een droge knal in de lange hoek betekende 1-0. De ploeg moest in de achtervolging en de Sleep profiteerde niet veel later al van een fout achterin. De verdediger stond half op de bal, waardoor de Sleep er mee vandoor kon, hij rondde koelbloedig af, 1-1. Tot aan de rust was het vooral een strijd op het middenveld, maar de Strijkstok wist nog eenmaal Nummer 14 diep te sturen. Hij speelde de bal over de keeper, maar daar klonk helaas het geluid van de lat. Normaal gesproken hoor je dan een “oeh” of “jammer”, maar hier klonk het in koor “Ja, 2 euro!” Waar een eigen doelpunt namelijk voor verdedigers op de loer ligt. en dus 2 euro, moet een aanvaller natuurlijk scoren. ‘De lat raken’ staat daarom dit seizoen op de boetelijst, je moet immers scoren om te winnen. Afijn, met een gelijke stand werd de rust bereikt, terug naar de… uhm nee, gewoon op het veld zitten met een glaasje limonade en een wesp op de rand van je bekertje.
In de 2e helft een totaal ander beeld. De organisatie, power en het loopvermogen waren als sneeuw voor de zon verdwenen. Zuidvogels kon hierdoor gemakkelijk uitlopen naar een 6-2 overwinning. De 2e treffer werd gemaakt door Nummer 14 op aangeven van de Strijkstok. Na afloop werden de wonden gelikt en kon de ploeg als een stel hockeyers de auto in om thuis te douchen. Vier stinkende mannen in tenue in een auto, die lucht zal nog lang blijven hangen.

Toch stond er nog een Europees avontuur voor de deur. Een groep van 12 spelers stapte in het vliegtuig voor het jaarlijkse trainingskamp en ditmaal was de bestemming Lissabon. “De groepsapp stroomde alweer vol met allerlei foto’s. Van fietstocht, tot padel, een serenade van de Schwalbekoning en van 5 man op een rij in het toilet, tot blote barsten op het strand met 30 graden. God, wat miste ik die gasten.” Aldus Nummer 14. “Ik kwam de Sleep nog tegen in de auto. Hij reed in trainingskleding maar wat rondjes door Loenen, op zoek naar een team waar hij mee mocht trainen. Het was één grote frustratie om al die appjes van thuis uit te zien. Met de naweeën van orkaan Florence, stonden we hier in de zeikende regen te kijken naar het 1e, dat helaas met 0-3 onderuit ging.”

Met het bekertoernooi en het trainingskamp achter de rug zijn de Europese dromen inmiddels alweer verleden tijd, de ploeg is gelukkig weer herenigd en zal donderdag aan de bak moeten. Als het aan de trainer ligt is het duidelijk: “Vanaf nu moet de focus liggen op Hertha thuis, een derby, maar ik verwacht dat mijn jongens uit de startblokken schieten.”
Zaterdag 29 september, aanvang 12.00 uur.

Nummer 14

Afbeelding kan het volgende bevatten: 7 mensen, lachende mensen, zittende mensen, tafel, oceaan en buiten

MAARSSENBROEK – Begin augustus stonden onze rood-blauwen weer voor het eerst op het veld. Als een stel koeien die voor het eerst weer naar buiten mochten, dartelden zij vrolijk in het rond. De marketingafdeling, onder leiding van Schapie, had wederom puik werk geleverd. Het gehele team traint voortaan in hetzelfde trainingssetje. Ook de technische commissie heeft niet stil gezeten. Al vroeg in de transferperiode werden er 2 spelers aangetrokken, namelijk Nick ‘De Consul’ Kruiswijk en Jochem ‘Zizou’ van de Broek. De Consul heeft deze zomer laten zien dat hij er geen gras over laat groeien, de velden liggen er namelijk heerlijk bij. “We hebben de luxe dat bijna elke positie dubbel bezet is en je ziet dat deze jongens gelijk in de groep worden opgenomen. Met de bekerwedstrijden ontbreken vaak nog wat jongens vanwege vakantie, maar op deze manier wordt dat prima opgevangen” aldus de Trainer.

Het bekertoernooi, de kortste weg naar Europa, begon op het asfalt van OSM’75 en voor de groentjes betekende dit gelijk een basisplaats. We kennen Zizou natuurlijk van het Franse elftal, maar hij wist zich al snel aan de Hollandse stijl aan te passen. “Iek heb vroegur toen iek petit was, veel naar de Pays-Bas gekekun en iek adore du speelstijluh”. Hij speelde een verdienstelijke pot op de linkerkant en zou in de rug gewisseld worden. “Iek ben bijna une papa en iek moet nog één boel scilderun op de babykamèr”. In diezelfde helft moest de ploeg even op gang komen en ging het spel op en neer. Langzaam aan kwam het voetbal er weer in en wist de ploeg met mooie aanvallen naar voren te komen. Via Schapie aan de linkerkant, waar anders, kwam de bal hoog voor. De Daanvoerder stond eronder te wachten en wist geheel vrij de bal op het hoofd te krijgen, keeper kansloos. Een verdiende voorsprong die verder uitgebreid kon worden, maar Nummer 14 schoot de rebound van Schapie hoog over. Toch wisten de rood-blauwen de voorsprong te verdubbelen. Uit een corner van Schapie wist ons Bouwpakket de bal binnen te lopen. De VAR kon echter niet zien of deze bal met het hoofd of met de hand werd geraakt, maar de 0-2 verscheen op het bord. Tot aan de rust hield de Vliegende keep zijn doel schoon met een paar reddingen en een zoekertje. Voor hem stond op links Zizou en aan de andere kant de andere nieuwkomer, de Consul. “Het veld slaat natuurlijk nergens op. Ik ben natuurlijk voorstander van echt gras en ik zou hier wel raad mee weten. Kom zaterdag maar kijken als we thuis spelen” zo vertelde de enige speler op moderne schoenen.

In de tweede helft een ander beeld. Het voetbal verplaatste, omdat OSM’75 een mannetje doorschoof, zich naar onze helft en met lange ballen probeerde de ploeg er snel uit te komen. Nou ja snel, ‘op ons eigen tempo’ natuurlijk. De ploeg uit Moarssenbroek wist dan ook een aansluitingstreffer te vinden en hoopte op meer. Toch hield het 3e Helfttal stand en ontstond er steeds meer ruimte achter de verdediging. Bouwpakket zette met een prima steekbal Nummer 14 aan het werk, hij wist uit de draai toe te slaan. Even weer wat lucht voor de resterende minuten. Vlak voor tijd leek het dan toch nog spannend te worden, want OSM scoorde nogmaals, maar de overwinning werd binnengehaald. Op de 8e trapt het 3e Helfttal om 12.00 uur af tegen Altius 3 en kan het de koppositie versterken.

Op deze eerste wedstrijddag gaat ook altijd de nieuwe boetepot in, zoals je kon lezen in het vorige blog. Het asfalt van deze wedstrijd en een aantal afwezigen leverde alweer €39,- op. Een goede start om de €600,- van afgelopen seizoen minimaal te evenaren.

Nummer 14.

Geen automatische alt-tekst beschikbaar.

Het seizoen loopt ten einde en het 3e Helfttal staat op een uitstekende 2e plek. Het stugge DVVA en FC Almere hijgen echter in de nek. De 2 wedstrijden die volgden waren dan ook tegen deze concurrenten en dus stond de 2e plek op het spel. Winnen gaat natuurlijk niet vanzelf, maar andermaal liet de ploeg zien dat er nog altijd strijd in zit.
In Amsterdam was het eerst DVVA dat verslagen moest worden. Een solide ploeg die weinig tegentreffers incasseert en ook aanvallend genoeg inhoud heeft. Het spel was van beide kanten best aardig, maar doordat er twee stevige verdedigingen staan, bleef het nog bij enkele pogingen. Schapie had inmiddels gezien dat het dan maar anders moet en de keeper ook wel erg ver uit zijn doel stond. Hij probeerde het eens van afstand over hem heen, de keeper kon er nog net zijn hand tegen aan zetten, maar Nummer 14 tikte alsnog de voorsprong binnen. Ondanks wat meer pressie van DVVA bleef de ploeg overeind, tot vlak voor rust. Een ietwat mislukte voorzet viel achter de Vliegende Keep op de lat en ook hier werd de rebound binnengetikt. Op slag van rust was de stand dus weer gelijk getrokken.
In de tweede helft ging het spel opnieuw op en neer, maar kregen de rood-blauwen steeds meer de overhand. Dit resulteerde in enkele kansen. De Sleep kwam alleen voor de keeper, maar werd net op tijd ingehaald door die lange verdediger, die zo’n beetje overal tussen zat. Ook Schapie kon de keeper in de korte hoek niet verschalken. Zoals vaker dit seizoen viel er een treffer uit een standaardsituatie. Een afgeslagen corner werd door die Rooie op de borst aangenomen en op de wreef genomen, de bal verdween heerlijk in de bovenhoek, waardoor er een nieuwe voorsprong werd genomen. DVVA wilde natuurlijk ook die 2e plek bemachtigen en zette nog even alles op alles. Het 3e Helfttal werd verder en verder naar achteren gedrukt. Een vrije trap van de Amsterdammers belandde bij de 2e paal, maar liefst 3! vrije aanvallers wisten de bal echter niet in het doel te krijgen. Die Rooie had er nog een hersenschudding voor over om een vrije trap van 17 meter tegen te houden. De nemer zag zijn bal hard op doel af gaan, maar daar stond de man met het stalen hoofd. Het was duidelijk, niets zou er meer in gaan en de hele ploeg deed er alles voor om de 1-2 over de streep te trekken.

De eerste concurrent was verslagen, maar een week later kwam FC Almere op bezoek. Een jongere tegenstander, meer snelheid en meer kletsen. De eerste minuten was er een hoog tempo, maar werd de wedstrijd afgewisseld door veel overtredingen, aanmerkingen, etc. Ook het 3e Helfttal ging hierin mee, waardoor het vooral een verbale strijd was. Leidsman Bert van Wijk wist gelukkig het hoofd koel te houden en floot een prima pot. “Ik ken deze jongens als keurige en rustige vaders, maar er veranderd toch wat op het veld”. Met mogelijkheden aan beide kanten was het toch FC Almere dat op voorsprong kwam. Een snelle aanval werd zuiver afgerond, waardoor de Loenense formatie in de achtervolging moest. Een aantal keer kwamen ze dan ook gevaarlijk door, maar in de eindfase ontbrak de afronding. Vanuit het niets viel de 0-2 binnen… Halverwege de 1e helft was er nog een vervelende blessure aan de kant van Almere. De GVR was ietsje te laat en de aanvaller ging over de kop. Hij landde hiermee op zijn schouder, diagnose: schouder gebroken en uit de kom. Het schoudergewricht zat duidelijk niet op de plek waar deze hoorde, sterkte. In de heenwedstrijd tegen Almere verloren wij Pulapessy, onze Indonesische Diamant met een gebroken enkel. Deze wedstrijd bleek dus niet alleen op papier een echte ‘kraker’. Gelukkig kon de ploeg voor rust nog terug komen tot een aansluitingstreffer. Op aangeven van de Strijkstok, wist de Sleep de belangrijke treffer te maken en weer nieuwe energie aan het elftal te geven.
In de tweede helft zette de ploeg er een stapje bij om op zoek te gaan naar de gelijkmaker. Na een vlotte aanval over links, trok de Sleep de bal voor. Nummer 14 wilde afronden, maar het blok op zijn schietbeen deed hem vallen, penalty. Speelgoedmagnaat de Strijkstok toonde andermaal zijn fluwelen traptechniek en schoof beheerst binnen, 2-2. De ploeg straalde gelijk al uit dat dit nog niet het laatste wapenfeit was. De snaveltjes gingen toe en het balletje ging rond, waardoor er rust in de ploeg kwam. Bij Almere vlogen ze nog van hot naar her, vooraal in woord en gebaar. Het was dan ook verdiend dat het 3e Helfttal op voorsprong kwam. Uit een corner torende die Rooie weer eens boven iedereen uit. Hij kon echter niet op goal koppen, maar wist bij de eerste paal Nummer 14 te vinden, die vallend de 3-2 binnenschoot. “Voetballen is reageren op de wederkerigheid van het spel”, aldus een Cruijffiaanse doelpuntenmaker, die graag als eerste bij een rebound staat. De ban leek gebroken want Almere werd niet meer gevaarlijk en deed zelf een duit in het zakje. Schapie kreeg de bal zo in zin pootjes geworpen, hij speelde de keeper door de benen en schoot de 4-2 binnen. Almere schoof nog een mannetje door, maar de ruimte die werd achtergelaten werd gevonden door Bouwpakket. Hij speelde vervolgens Nummer 14 aan, die kon draaien en binnenschieten, 5-2. Het slotakkoord was tevens de mooiste van de dag. De tegenstander was murw geslagen en nog één keer ging de bal kris kras, van voet naar voet. Schapie opende op de Sleep, de Sleep opende op Nummer 14, Nummer 14 legde klaar en de Strijkstok schoot binnen.
In deze wedstrijden heeft de ploeg laten zien dat er nog immer goed voetbal en strijd in de benen zit. Nooit opgeven, altijd doorgaan, met en voor elkaar, positief, effectief en na de wedstrijd gezellig natafelen in de zon. Vandaag speelt de ploeg uit tegen WV-HEDW om 19:00uur! In verband met een toernooi-/feestdag bij de Amsterdammers is de wedstrijd verplaatst naar de avond. Bij winst is de 2e plaatst veilig en wacht volgende week alleen nog Abcoude, waarmee het 2e seizoen er op zit.

Op 2 juni gaan we verder in het Vriendentoernooi. Een jaarlijks fenomeen, maar dit jaar nog specialer, omdat sv de Vecht 25 jaar bestaat. Een jubileumdag vol met voetbal en feestelijkheden, jij komt toch ook! Kijk voor meer info op www.svdevecht.nl

Nummer 14

foto van Lodewijk van Well.

Koningsavond ging het 3e Helfttal voor de tweede keer in haar bestaan op bezoek bij sterren restaurant ’t Amsterdammertje van André Gerrits. De sterrenchef is trotse sponsor van deze bourgondische mannen, die op hun beurt graag de sponsoren willen bedanken voor het afgelopen seizoen. Uiteraard hopen wij dat alle sponsoren ons ook komend seizoen weer ondersteunen. We zitten inmiddels op zo’n 25 , uniek voor een 3e Helfttal, en als de rumoeren kloppen, is er volgend jaar wellicht weer een nieuwe bij. Speelgoedmagnaat de Strijkstok prijkt dan wellicht ook met fun2give in het illustere rijtje. Het eten werd opnieuw sterrenwaardig klaargemaakt en ook Schapie bewees deze avond andermaal dat hij een ster is om de avond tot een succes te maken. Onder het genot van een heerlijk diner steeg de spanning van de avond natuurlijk naar het hoogtepunt, de loterij.
Ralph Voet, van het gelijknamige bedrijf voor interieurprojecten ging aan de haal met de eerste bioscoopbonnen. Ook Poppedoppie ofzo ging aan de haal met deze bonnen. Laten we hopen dat hij deze keer wel gebruikt maakt van zijn prijs. De vlucht van vorig jaar heeft stof liggen happen in de la, want hij zag de kurkentrekker en looping toch niet helemaal zitten. Nu kan hij rustig in een bioscoopstoel onderuit liggen, misschien is Planes wel een leuke film? De dozen wijn gingen naar schoonmaakonderneming ’t Sticht van Marcel van de Kraak en Erik van Hal van Dutch Expo services, standbouwspecialist. Wie ook weer eens aan de wijn kan is Bouwpakket. De eigenaar van IFAA accountancy won, net als vorig jaar, een dinerbon bij ’t Amsterdammertje en kan dus andermaal op herhaling met zijn duifje. Bewaar je de duivenborst wel voor het einde? De hoofdprijs, een sonos geluidssysteem, ging naar onze Bruine Beer. Vol ongeloof en volgens mij met een traantje nam hij zijn allereerste prijs in ontvangst. “Snik, eindelijk heb ik de Sleep een keer verslagen, dit betekent heel veel voor mij en snik wil dan ook iedereen bedanken die altijd achter me is blijven staan”, aldus de zichtbaar geëmotioneerde Bruine Beer. Wij gaan er natuurlijk vanuit dat dit systeem een mooi plekje krijgt in de kleedkamer.
Zoals Schapie het al had omschreven op de tafelkaart draait het bij ’t Amsterdammertje om de beleving tijdens een avondje uit, maar dit staat natuurlijk ook centraal bij het 3e Helfttal. Iedere week weer kijkt iedereen uit naar een lekker potje voetbal en het gezellige drankje aan de bar. Wij danken dan ook de club, iedere medespeler, supporter, maar zeker ook onze sponsoren, waardoor wij iedere week weer wat toe kunnen voegen aan onze beleving.

Nummer 14

Kanaalderby eindigt onbeslist.LOENEN AAN DE VECHT – Afgelopen zaterdag stond de Kanaalderby weer op het programma en deed zijn naam eer aan. Het 3e Helfttal en DOB vochten voor elke meter, zagen 6 goals en schudden gebroederlijk de hand na afloop, zoals het hoort. De stortbui om één voor twaalf deed het veld niet goed. “We spelen vaker tegen jongere ploegen, maar onze lichamen zakken toch wat verder weg in zo’n sompig veld” concludeerde Fukushima. Toch liet de ploeg zien dat je voetballen nooit verleren zal, al was de uitslag toch een tikkeltje teleurstellend.

Op het kletsnatte veld schoot DOB uit de startblokken door in het eerste kwartier volle bak te gaan. Ze wisten tevens twee keer op doel te schieten en die waren dan ook beide gelijk raak, waardoor de rood-blauwen al vroeg tegen een 0-2 achterstand aankeken. “We lieten de koppies wel even zakken natuurlijk, maar dan is het een kwestie van rustig blijven, spel weer oppakken en op zoek gaan naar mogelijkheden.” De Strijkstok vatte daarmee de 25 minuten erna samen. Het 3e Helfttal speelde bij vlagen goed de bal rond en kon via de zijkanten weer een paar keer gevaarlijk doorkomen. Tot echte doelpogingen kwam het echter nog niet. Door het centrum kon Nummer 14 ook een keer doorstomen, maar zijn schot vanaf de 16 werd gekraakt door de keeper. De aansluitingstreffer zat er aan te komen en was rond de 30e minuut een feit. De GVR stuurde Nummer 14 diep dankzij een snelle ingooi. Hij kon vervolgens vanaf de achterlijn de bal terugtrekken, waardoor Schapie de 1-2 binnen kon tikken. “Je voelt dan gelijk aankomen dat er meer aan zit te komen en de gelijkmaker was dan ook een kwestie van tijd”, vertelde Baloknelli na afloop. Er was een overtreding op de enkel van Schapie, die aangaf dat zijn enkel een tikkie had gehad. Bouwpakket schoof daarom ook aan bij de vrije trap met Nummer 14. De muur stond goed voor Bouwpakket en bij het raken van de bal wist Nummer 14 het al. “Jaja, riep ik op het moment dat de bal vertrok. Hij stond al 4 weken lang te krullen op trainen om ‘m zo in de hoek te krijgen, dus ik vertrouwde het wel.” De bal zeilde heerlijk richting de kruising, waar de keeper kansloos achterbleef, 2-2. De achterstand werd bijna gelijk omgezet naar een voorsprong. Nummer 14 botste al glijdend op het gladde veld tegen de keeper, maar kon de bal wel over de keeper tillen. Helaas was de vlag omhoog gegaan en dus ging het feestje niet door. Even later was ook Bouwpakket dichtbij, maar hij kon de vrije bal van de Strijkstok net niet toucheren. Vlak voor rust was het aan de andere kant wel weer raak. De aanvaller kon de bal vrij aannemen op 7 meter van de goal en schoot rustig de nieuwe voorsprong binnen.

Het 3e Helfttal moest de tweede helft dus opnieuw op jacht naar de gelijkmaker. Enkele frisse krachten deden hun intrede, maar voor de Bruine Beer was het van korte duur. In zijn eerste duel ging er een tand door zijn lip en dus stond hij niet veel later met een zak ijs weer langs de kant. “Pff, dab was navuurlijk niev lekker. Er zif gewoon un gat in moin lipf”. Het spel veranderde ondertussen. Het veld werd langer en beide ploegen probeerde er af en toe snel uit te komen. Er ontstond steeds meer strijd om de wedstrijd in handen te krijgen, waarbij de duels van beide kanten niet geschuwd werden. Ondanks wat lichte emoties verliep de Kanaalderby wel sportief. Het 3e Helfttal wist uiteindelijk opnieuw langszij te komen, maar had daar opnieuw een standaardsituatie voor nodig. De Strijkstok legde een goede strakke vrije trap op het hoofd van de Salesmen en hij kopte knap de bal in de lange hoek. “Ik kan er helaas niet veel bij zijn, maar deze goal smaakt natuurlijk naar meer”, aldus de breed grijnzende Salesmen. Hij was weer trefzeker, sinds zijn goals in 2002 tegen Voorwaarts uit. Toen leverde het een periode op, nu een punt bleek achteraf.
Er volgde geen kansen meer en dus bleef de Kanaalderby onbeslist, 3-3. Coach Shredder kon toch tevreden zijn na afloop: “Als je eerst 0-2 achter komt en vervolgens 2-3, dan is het natuurlijk knap dat je twee keer terug komt. Er had ook meer ingezeten, maar dan hadden we wat meer geluk nodig. De uitslag is achteraf dus wel terecht”. De tweede plek werd gehandhaafd, maar doordat Zeeburgia en de Meteoor inmiddels uit de competitie zijn verdwenen, leverde de rood-blauwen 6 punten in en zakt het naar een 3e plek. Aanstaande zaterdag wacht er een late wedstrijd in en tegen Diemen om 16:15 uur. Te laat komen kan er dus haast niet bij zijn en anders is er nog een goed advies van Nederlands grootste voetballer aller tijden:
“In voetbal is het simpel: je bent op tijd of te laat. Als je te laat bent, moet je eerder vertrekken.”

Nummer 14