Vanaf 1 november is het niet meer mogelijk zelf de spelerspasfoto op de digitale spelerspas te wijzigen via de wedstrijdzaken-app of voetbal.nl-app. Daarna kan het pas weer na het einde van voetbalseizoen medio 2018.

Zorg daarom dat elk spelend lid van jouw vereniging voor 1 november een correcte spelerspasfoto heeft. Dit geldt voor alle zaal- en veldvoetballers vanaf de leeftijdscategorie Onder 12 en ouder.

Meer info vind je hier.

AMSTERDAM – Voor de 4e wedstrijd gingen de rood-blauwen op bezoek bij Zuid-Oost United 2. Op de groene betonplaat die ze ook daar “kunstgras” noemen, zou het 3e Helfttal zegevieren, maar het ging moeizamer dan gedacht. Door het ontbreken van een aantal spelers was er wederom een krappe bank en was naast speler/trainer Shredder ook Maxi Cosi van de partij. Hij zou zijn vader een hoofdrol zien opeisen onder de lat. Ondanks wat afwezigen ziet trainer Shredder langzaam aan ook wat jongens terugkeren. “Voor de Indonesische Diamant kreeg ik nog geen groen licht van de fysio, maar hij staat weer op de het veld. Ook Japie Japo lijkt na een lange blessure op de weg terug, wij verwachten hem één dezer dagen ook weer terug”.
Een zonnige nazomerdag op 14 oktober, waarbij de rood-blauwen sterk begonnen. Het was duidelijk dat Zuid-Oost probeerde op te bouwen, maar door de druk gingen zij al snel over op lange ballen. Op een enkele speler na hadden ze echter geen sterke lange bal in huis, waardoor het 3e Helfttal veelvuldig op de helft van de tegenstander kon spelen. Met name aan de zijkanten lag veel ruimte, waardoor de tegenstander uit elkaar werd getrokken. Vervolgens lagen er in het midden kansen door de ruimte die daar ontstond. Een aantal keer was de steekbal of voorzet te hard, maar ook de grensrechter stak veelvuldig de vlag omhoog, alleen niet altijd terecht. Toch lukt het de ploeg een aantal keer om door te komen en uiteindelijk was de beloning daar. Nummer 14 kon de Sleep wegsteken en hij schoot laag en strak de 0-1 binnen. Opnieuw kon de tegenstander er maar moeizaam uit komen en kon Nummer 14 de bal onderscheppen. Hij kreeg daarna alle tijd om te zoeken naar een medespeler. Het effect en de wind leken de bal voorbij de Sleep te dragen, maar kenmerkend voor hem, wist hij de bal in één beweging aan te nemen en over de keeper te spelen, waardoor hij simpel zijn 2e kon intikken. Een verdiende voorsprong die het verzet enigszins deed breken bij de tegenstander. Zuid-Oost moest wat doen en schoof een verdediger naar het middenveld, waardoor het 3e Helfttal wat terug gedrongen werd. Een aanval via de linkerflank kwam uit bij de spits die wilde gaan aanleggen, maar de Bruine Beer kwam sterk naar binnen om zijn poot er voor te zetten. De scheidsrechter zag hier echter wel een overtreding in (die er niet was) en legde de bal stoïcijns op de stip. Onbegrip, maar wel een kans voor Zuid-Oost om terug in de wedstrijd te komen. De Vliegende Keep hees zijn broek maar weer eens op, zette zijn pet recht, schoof zijn bril op zijn neus omhoog en stond met zijn hand in zijn zij te wachten totdat de speler zou aanleggen. Deze mentale oorlogvoering wierp zijn vruchten af, want de penaltynemer schoof de bal langs de buitenkant van de paal. Frustrerend was het dan ook dat onze Daanvoerder aan de andere kant, na een prachtige solo, werd vastgehouden en niet meer door kon lopen. Ditmaal liet de scheidsrechter het echter allemaal gaan, waardoor de ruststand nog steeds 0-2 bleef.
In de tweede helft veranderde het beeld nauwelijks, alhoewel de rood-blauwen de aanvallen niet meer konden omzetten in kansen. Er lag ruimte genoeg en mogelijkheden zat, maar het werd onzuiver en ondoordacht, waardoor menig aanval strandde door ons eigen toedoen. Er was nog wel een zeer fraaie aanval over vele schijven en van links naar rechts. Fukushima kon uiteindelijk voorzetten en de Sleep probeerde zijn hattrick te completeren met een molenwiek, maar zag zijn inzet over gaan. De wedstrijd zakte naar een bedroevend niveau, maar dat deed Zuid-Oost weer opleven. De speler die het minste zin had om vandaag te voetballen, kapte naar binnen en schoot laag binnen, 1-2. Kortstondig leefde Zuid-Oost op, maar de storm ging al gauw liggen. Zoals gezegd liet het 3e Helfttal de kans liggen om de wedstrijd in het slot te gooien. De tweede helft duurde in totaal een uur, maar grote kansen kreeg Zuid-Oost echter niet. Toch kregen ze een nieuwe kans vanaf 11 meter. De GVR had een prima sliding in huis, waarmee hij de bal voor de voeten weg tikte van de aanvaller. Deze viel echter ook over hetzelfde been en de scheidsrechter wees opnieuw stoïcijns naar de stip. Ditmaal stond de zwaardere look a like van Benzema klaar voor zijn aanloop. De Vliegende Keep herhaalde zijn mentale spelletje maar weer eens en bokste de inzet naar de zijkant. “Ik had al een vermoeden voor die hoek, daarnaar was het een kwestie van verwerken”aldus de man of the match. De leidsman kon vervolgens niet anders dan de wedstrijd te eindigen. Na een uur spelen en opnieuw een onterechte penalty wisten zij niet meer te scoren, waardoor de rood-blauwen wederom 3 punten mochten bijschrijven.
Vier wedstrijden en 9 punten zetten het 3e Helfttal op een 2e plaats, achter koploper Waterwijk. “Onze oudjes spelen opnieuw bovenin mee, maar kunnen zeker nog beter voetbal laten zien. De ploeg is natuurlijk ook nog niet compleet, dus er zit nog veel rek in deze groep. Daarbij geldt, als je slechte wedstrijden zoals deze weet te winnen, dan speel je aan het einde van het seizoen mee om…”. Om wat wilde Bouwpakket uiteindelijk niet zeggen. Volgende week opnieuw een uitwedstrijd, ditmaal naar FC Almere om 15.00 uur, een kraker tussen de nummer 2 en 4.

Nummer 14

LOENEN AAN DE VECHT – “Het is altijd afwachten hoe de groep uit zo’n Europees avontuur in Praag komt”, aldus coach Shredder voorafgaand aan het duel met Waterwijk 2. De wedstrijd zou plaatsvinden op dinsdagavond en de Europese reis bleek nog in de benen. Er werd moedig en strijdvaardig verloren met 1-3, maar 4 dagen later werd met dezelfde spirit DVVA 10 verslagen. In de eerste 3 wedstrijden pakken de rood-blauwen 6 punten en een 3e plek op de ranglijst.
Waterwijk bestond vooral uit jonge en fitte spelers, die onlangs het tweede hadden opgepakt en deze avond ook nog eens aangevuld werden met spelers uit het 1e. Al moesten alle zeilen af en toe bijgezet, de Loenense formatie wist goed stand te houden, maar kon niet voorkomen dat een foutje hard werd afgestraft. Oud speler van de Vecht, Patrick van Veen, schoot de bal hard achter de Vliegende keep. Toch zou de ploeg vlak voor rust op gelijke hoogte komen. Schapie, uiteraard op links, zag Snipertje bij de tweede paal en gaf een puntgave voorzet op zijn hoofd. Gehinderd door de verdediger ging de bal via zijn arm richting doel. Poppedoppie ofzo wilde geen risico nemen en schoot voor de zekerheid van dichtbij binnen. “Anders was hij naast gegaan”, vertelde de doelpuntenmaker na afloop. Ook in de tweede helft moest het 3e Helfttal vol gas geven om genoeg tegenstand te bieden. Het verzet werd echter steeds zwakker en uiteindelijk bezweek de ploeg, waardoor Waterwijk naar een 1-3 overwinning kon uitlopen. De ploeg moest zijn meerdere erkennen, maar verloor terecht van de koploper.

“Vanaf woensdag zijn we gelijk weer vooruit gaan kijken, want de thuiswedstrijd tegen DVVA stond al weer op het programma. Er was weinig tijd om beelden terug te kijken tegen Waterwijk, maar we namen de aandachtspunten mee en konden ons focussen op DVVA”, zo sprak Fukushima. Later die dag zou blijken dat het met zijn focus wel goed zat.
Voorafgaand was er eindelijk opluchting, want qua leeftijd kwam DVVA wat meer in onze richting. Echter had de wedstrijd opnieuw een hoog tempo en werd er veel gevraagd van het fysieke en conditionele gestel. DVVA wist al vroeg een waarschuwing uit te delen, door de paal te raken, maar de hele eerste helft waren er verder nauwelijks kansen te bespeuren. Toch ging de ploeg met een achterstand de rust in. Een hoge voorzet van de zijkant werd Bouwpakket te veel en stuiterde tergend langzaam de lange hoek in. Voor de tweede helft betekende het dat er nog een stapje bij moest om de opgelopen achterstand goed te maken. Shredder greep in en bracht 3 wissels in, de Bruine beer, de Strijkstok en Snipertje deden hun intrede. De Schwalbekoning had nog wat huishoudelijke taken te doen, Opa Perreira Dos Santos di Sousa Faria Dam had nog Balinese benen en moest het veld geblesseerd verlaten, evenals Schapie waarbij de knie het pootje niet meer wilde ondersteunen. Toch kon de ploeg langzaam aan meer naar voren voetballen en was het Fukushima die op kwam over de rechterkant. Die Rooie was centraal aangespeeld en zag Fukushima al opkomen. Echter speelde hij eerst nog zijn man uit, waardoor Fukushima de tijd had om de assist direct te verwerken tot doelpunt. Maat 48 schepte de bal in de winkelhaak en zette de ploegen weer op gelijke hoogte. Het signaal om nog even aan te zetten en op zoek te gaan naar de tweede. Die kwam niet veel later toen opnieuw Fukushima over rechts naar voren kwam. Al glijdend kon hij de bal terugtrekken, waar Nummer 14 klaar stond om de bal tegendraads binnen te schieten. “Elke week loop ik een km of 10 voor mezelf en vandaag gaf me dat wat extra lucht voor deze goal en assist”, zo vertelde Fukushima voor de camera’s. De voorsprong was zwaar bevochten, maar verdiend. DVVA probeerde daarna nog aan te zetten en het kwam ook nog tot enkele kansen, maar de verdediging stond weer als een huis. Inmiddels was Nummer 14 vervangen voor Shredder, die zijn rentree op de velden maakte. Hij kon echter ook niet voorkomen dat DVVA in de dying seconds nog op de lat kopte, maar het fluitsignaal bevestigde daarna de overwinning.

Volgende week zaterdag wacht de uitwedstrijd tegen Zuid-Oost United om 13.00 uur en kan de ploeg opnieuw proberen om 3 punten mee naar huis te nemen. Europees is de ploeg nu uitgeschakeld, dus kan het vizier gericht worden op de competitie en beker. Op 11 november zal er namelijk nog aangetreden worden in de beker tegen ’t Gooi. Deze donderdag zal het vizier echter weer gericht zijn op Zuid-Oost United, nieuwe ronde, nieuwe kansen.

Nummer 14

PRAAG – Het Septemberfest is voor de Tsjechische inwoners in volle gang. Daartussen zitten 13 Hollandse rood-blauwen weg te smelten in het zonnetje. Op tafel is te zien dat 50% het nog even zwaar heeft om weer aan het eerste biertje te beginnen. Uiteindelijk zit de ploeg weer redelijk snel in de olie en genieten we van een heerlijk weekendje.
Bouwpakket kan gelukkig ook weer lachen, zijn telefoon lag nog in de Uber en gelukkig kwam de chauffeur deze weer terug brengen, niks voor Bouwpakket zou je zeggen. Op het terras glijden de gele rakkers inmiddels weer naar binnen. De Bruine beer gooit er wat oneliners uit, Nummer 14 is inmiddels half weg gesmolten en Fukushima denkt andermaal aan eten. Waar gedronken wordt, zal ook gegeten moeten worden. De middag begon met een Septemberfest-worst en een paar uur later was bij 1 van de vele eettentjes tijd voor een Hollands frietje. De dertiende portie bevatte tevens een frikandel voor de Bruine beer. Hij weigerde deze Hollandse lekkernij en komt hem op 2 euro boete te staan. “Het eerste wat ik ga doen als ik terug ben, is witlof met blauwe kaas meenemen, als tegenhanger van die frikandel.” Er waren echter te weinig ploeggenoten die voor stemden, dus dit verzoek tot wijziging van de boetelijst is verworpen.
Na 5 uur aalscholveren was de ploeg op weg naar huis en konden we op weg naar het avondeten.

Dat vonden we in de tent ‘James Dean’, waar de gastvrouw ons in eerste instantie liever zag gaan dan blijven. Nadat de chicken wings, hamburgers en nodige biertjes weer hun weg hadden gevonden, konden we in de tent onder deze toko de avond voortzetten. Vanaf daar ging het minder met ondergetekende. Samen met Snipertje werd gauw de gang naar huis in gezet, ondersteunt door de GVR en die Rooie. Wat er verder deze avond zoal gebeurde, hoorde we vooral de volgende dag van de anderen. Daanvoerder en Nummer 14 hadden deze nacht innige omarmingen met de Sfinxen van het appartement. Bouwpakket bevond zich bij een andere Sfinx, ook wel Dixie genaamd. Zijn ploeggenoten konden het natuurlijk niet laten deze Dixie te verplaatsen, waardoor Bouwpakket slechts 4 cm ruimte had tussen deur en lantaarnpaal.

De volgende ochtend ontwaakte eenieder op zijn eigen manier. De één nog lallend van de avond er voor, de ander hield de ogen liever nog even gesloten, zodat het daglicht geen pijn kon doen. Daanvoerder en Nummer 14 hadden beide in een uur tijd een halve ontbijtkoek op om de maag langzaamaan weer wat te vullen. Na een ontbijt bij opnieuw ‘James Dean’, was Bouwpakket inmiddels nog maar eens terug gegaan, vest vergeten, niks voor Bouwpakket zou je zeggen…
De sfeer was moe, maar voldaan, de laatste Kronen werden nog gespendeerd en in het vliegtuig gingen alle 26 luikjes even dicht. Het weekend zit er op en er werd zo nu en dan al gevraagd naar volgend jaar. Waar we dan zullen neerstrijken zullen we wel zien, nu eerst maar eens het seizoen goed beginnen en proberen om de prestatie van vorig jaar minimaal te evenaren.

Praag was in ieder geval zeer geslaagd.

Nummer 14

Na de check in van ons hotel staat er gelijk een programma voor de deur. We worden opgehaald en lopen eerst 10 min door de stad om vervolgens in een bus te stappen waarmee ‘die Mannschaft’ in ’74 de overwinning vierde op ons Oranje. Bijna kapot, 500.000 km op de teller en oud Duits tapijt aan de wanden.

Voordat we uitleg krijgen hijsen we onze strakke lichamen in een wetsuit. Joostindisch doof, oftewel de witte Balotelli, had nogal moeite met het aantrekken van het pak. Hier en daar worden wat rolletjes glad gestreken door het pak, maar het zwemvest zit zo strak, dat naar adem happen al lastig wordt. Na wat uitleg mogen we ons geluk beproeven en krijgen we ook met name les in zwemmen. De eerste keer dat we de baan af gaan, liggen 5 van de 6 man onder de boor met de voeten nog  vast in de lusjes van de boot. Oftewel je hapt naar lucht, krijgt weer een slok rivierwater binnen, probeert los te komen, maar je hoofd stoot eerst nog tegen 2 rotsen aan. Eenzelfde actie overkwam ook MartinAir. Toen hij weer in de boot zat twijfelde hij nog of die in New York zat of Praag.

Totaal gedesillusioneerd liet hij zich meevoeren met de stroming denkend waar hij was. Die Rooie kopte de groen-witte paal weg die boven het parcours hing en gaf vol adrenaline deze een toepasselijke bijnaam, weer 2 euro verdiend. Na deze doldwaze rit was het tijd voor wat anders. Aan de brug hing een touw en na een goeie slinger was het de bedoeling dat je los liet en in de boot landde. Snipertje nam een flinke aanloop, hield vol en liet los. Resultaat, als een zeehond met een vleeswond balanceerde hij op de rand van de boot, maar kwam er niet meer vanaf.

Oneliner veranderde vandaag zijn bijnaam vandaag in Bruine beer door zijn zalmroze zwembroek en altijd gebruinde huid. De Bruine beer zat vervolgens lekker in de zon te aalscholveren, samen met de Gelderlander, even opwarmen.

’s Avonds was het natuurlijk tijd voor een dansje en een drankje in de grootste discotheek van Europa. Onderweg kwamen we nog langs de middeleeuwse astronomische klok, een oud en vooral ingenieus kunstwerk, maar de Gelderlander had meer oog voor de metershoge bouwlift, die aan de zijkant van hetzelfde gebouw hing bij de steiger. Poppedoppie ofzo kon zijn lach niet inhouden toen een dansende dame in de discotheek ongeveer 2 meter naar beneden viel naar de verdieping daaronder. Bouwpakket had een ander probleem aan zijn broek hangen. Een vervelende Chinees/Japanner/Koreaan stond al enige tijd in zijn buurt te dansen. Toen hij zei: “You’re handsome, I leally leally like you!”. Bouwpakket ging vervolgens gauw weg bij ‘darling’… Na een aantal emmers keerde de ploeg huiswaarts en werd het even stoeien om de deur open te krijgen. De Bruine beer deed in zijn onderbroek de deur open, zodat eenieder zijn mandje kon opzoeken.

De volgende ochtend om 10.30uur zochten we het plein op om een geschikt ontbijt te vinden.

De eerste koffie, cola en hamburgers gleden gewillig binnen, waarbij ook de wc regelmatig een bezoek heeft gehad. Opnieuw een zonnige dag voor de boeg, waarbij we het Septemberfest opzoeken in Praag. Ook Rudolf Hefner, eigenaar van onze kantine, de Heeren, is inmiddels aangesloten bij de groep met een dicht oor van het vliegtuig.

 

Wordt vervolgd.

 

Nr. 14

Vandaag is het zover, Praag zal kennismaken met het 3e Helfttal. Gisteren nog even langs de pinautomaat, 250 euro zal wel genoeg zijn. Meerdere spelers hadden dit idee, maar in Tsjechië betalen ze nog met Kronen…
Vroeg in de ochtend verzamelen de strijders zich om naar Schiphol te rijden. Op het vliegveld zien we ook Fukushima, die net terug is uit de States en gelijk aansluit bij de groep. Na een eerste slok koffie vertrekken we richting B35. Bij de douane is het altijd even spannend, wie krijgt er een (inwendig) onderzoek? Al twijfel ik of ze dit bij Fukushima echt zouden willen. Ook de Onliner komt er doorheen, ondanks dat de Knauf op zijn koffer zat, afkomstig uit de achterbank van de vader van die Rooie. Na een broodje en een fles water, van 9 euro 20, vertrekken we richting gate B35. Fukushima was echter een euro of vijftig kwijt om zijn immer aanwezige honger te stillen. De diverse fruitshakes kunnen later vanavond nog eens van pas komen. Aan de kleur kun je zien of en wie er over zijn nek is gegaan. We vliegen vandaag met Czech Airlines, maar we hebben sinds vandaag ook MartinAir in onze gelederen, als dat maar goed gaat. Wachtend bij de gate breekt het zonnetje door, het weer hier wordt mooi vandaag, maar wij zien het als de start van een mooi weekend.
Laten we maar gauw gaan boarden, zin in.
Groet Nr. 14

Goed nieuws vanuit de selectie, de Vecht 1 en 2 hebben zich als nummer 1 geplaatst voor de knock out fase van het bekertoernooi. Het tweede team verloor met 1-3 van DVVA, maar liet wegens een veel beter doelsaldo hetzelfde DVVA en IJsselmeervogels achter zich. Het eerst won de laatste bekerwedstrijd met volle overmacht van SEC. In een eentonig duel werd het maar liefst 13-0. Hierdoor was ook hier het doelsaldo beslissend voor de Vecht. Met een score van 17 voor en 3 tegen kregen OSM’75 en HMS het nakijken. De knock-out rondes zullen eind oktober plaatsvinden.