Het seizoen loopt ten einde en het 3e Helfttal staat op een uitstekende 2e plek. Het stugge DVVA en FC Almere hijgen echter in de nek. De 2 wedstrijden die volgden waren dan ook tegen deze concurrenten en dus stond de 2e plek op het spel. Winnen gaat natuurlijk niet vanzelf, maar andermaal liet de ploeg zien dat er nog altijd strijd in zit.
In Amsterdam was het eerst DVVA dat verslagen moest worden. Een solide ploeg die weinig tegentreffers incasseert en ook aanvallend genoeg inhoud heeft. Het spel was van beide kanten best aardig, maar doordat er twee stevige verdedigingen staan, bleef het nog bij enkele pogingen. Schapie had inmiddels gezien dat het dan maar anders moet en de keeper ook wel erg ver uit zijn doel stond. Hij probeerde het eens van afstand over hem heen, de keeper kon er nog net zijn hand tegen aan zetten, maar Nummer 14 tikte alsnog de voorsprong binnen. Ondanks wat meer pressie van DVVA bleef de ploeg overeind, tot vlak voor rust. Een ietwat mislukte voorzet viel achter de Vliegende Keep op de lat en ook hier werd de rebound binnengetikt. Op slag van rust was de stand dus weer gelijk getrokken.
In de tweede helft ging het spel opnieuw op en neer, maar kregen de rood-blauwen steeds meer de overhand. Dit resulteerde in enkele kansen. De Sleep kwam alleen voor de keeper, maar werd net op tijd ingehaald door die lange verdediger, die zo’n beetje overal tussen zat. Ook Schapie kon de keeper in de korte hoek niet verschalken. Zoals vaker dit seizoen viel er een treffer uit een standaardsituatie. Een afgeslagen corner werd door die Rooie op de borst aangenomen en op de wreef genomen, de bal verdween heerlijk in de bovenhoek, waardoor er een nieuwe voorsprong werd genomen. DVVA wilde natuurlijk ook die 2e plek bemachtigen en zette nog even alles op alles. Het 3e Helfttal werd verder en verder naar achteren gedrukt. Een vrije trap van de Amsterdammers belandde bij de 2e paal, maar liefst 3! vrije aanvallers wisten de bal echter niet in het doel te krijgen. Die Rooie had er nog een hersenschudding voor over om een vrije trap van 17 meter tegen te houden. De nemer zag zijn bal hard op doel af gaan, maar daar stond de man met het stalen hoofd. Het was duidelijk, niets zou er meer in gaan en de hele ploeg deed er alles voor om de 1-2 over de streep te trekken.

De eerste concurrent was verslagen, maar een week later kwam FC Almere op bezoek. Een jongere tegenstander, meer snelheid en meer kletsen. De eerste minuten was er een hoog tempo, maar werd de wedstrijd afgewisseld door veel overtredingen, aanmerkingen, etc. Ook het 3e Helfttal ging hierin mee, waardoor het vooral een verbale strijd was. Leidsman Bert van Wijk wist gelukkig het hoofd koel te houden en floot een prima pot. “Ik ken deze jongens als keurige en rustige vaders, maar er veranderd toch wat op het veld”. Met mogelijkheden aan beide kanten was het toch FC Almere dat op voorsprong kwam. Een snelle aanval werd zuiver afgerond, waardoor de Loenense formatie in de achtervolging moest. Een aantal keer kwamen ze dan ook gevaarlijk door, maar in de eindfase ontbrak de afronding. Vanuit het niets viel de 0-2 binnen… Halverwege de 1e helft was er nog een vervelende blessure aan de kant van Almere. De GVR was ietsje te laat en de aanvaller ging over de kop. Hij landde hiermee op zijn schouder, diagnose: schouder gebroken en uit de kom. Het schoudergewricht zat duidelijk niet op de plek waar deze hoorde, sterkte. In de heenwedstrijd tegen Almere verloren wij Pulapessy, onze Indonesische Diamant met een gebroken enkel. Deze wedstrijd bleek dus niet alleen op papier een echte ‘kraker’. Gelukkig kon de ploeg voor rust nog terug komen tot een aansluitingstreffer. Op aangeven van de Strijkstok, wist de Sleep de belangrijke treffer te maken en weer nieuwe energie aan het elftal te geven.
In de tweede helft zette de ploeg er een stapje bij om op zoek te gaan naar de gelijkmaker. Na een vlotte aanval over links, trok de Sleep de bal voor. Nummer 14 wilde afronden, maar het blok op zijn schietbeen deed hem vallen, penalty. Speelgoedmagnaat de Strijkstok toonde andermaal zijn fluwelen traptechniek en schoof beheerst binnen, 2-2. De ploeg straalde gelijk al uit dat dit nog niet het laatste wapenfeit was. De snaveltjes gingen toe en het balletje ging rond, waardoor er rust in de ploeg kwam. Bij Almere vlogen ze nog van hot naar her, vooraal in woord en gebaar. Het was dan ook verdiend dat het 3e Helfttal op voorsprong kwam. Uit een corner torende die Rooie weer eens boven iedereen uit. Hij kon echter niet op goal koppen, maar wist bij de eerste paal Nummer 14 te vinden, die vallend de 3-2 binnenschoot. “Voetballen is reageren op de wederkerigheid van het spel”, aldus een Cruijffiaanse doelpuntenmaker, die graag als eerste bij een rebound staat. De ban leek gebroken want Almere werd niet meer gevaarlijk en deed zelf een duit in het zakje. Schapie kreeg de bal zo in zin pootjes geworpen, hij speelde de keeper door de benen en schoot de 4-2 binnen. Almere schoof nog een mannetje door, maar de ruimte die werd achtergelaten werd gevonden door Bouwpakket. Hij speelde vervolgens Nummer 14 aan, die kon draaien en binnenschieten, 5-2. Het slotakkoord was tevens de mooiste van de dag. De tegenstander was murw geslagen en nog één keer ging de bal kris kras, van voet naar voet. Schapie opende op de Sleep, de Sleep opende op Nummer 14, Nummer 14 legde klaar en de Strijkstok schoot binnen.
In deze wedstrijden heeft de ploeg laten zien dat er nog immer goed voetbal en strijd in de benen zit. Nooit opgeven, altijd doorgaan, met en voor elkaar, positief, effectief en na de wedstrijd gezellig natafelen in de zon. Vandaag speelt de ploeg uit tegen WV-HEDW om 19:00uur! In verband met een toernooi-/feestdag bij de Amsterdammers is de wedstrijd verplaatst naar de avond. Bij winst is de 2e plaatst veilig en wacht volgende week alleen nog Abcoude, waarmee het 2e seizoen er op zit.

Op 2 juni gaan we verder in het Vriendentoernooi. Een jaarlijks fenomeen, maar dit jaar nog specialer, omdat sv de Vecht 25 jaar bestaat. Een jubileumdag vol met voetbal en feestelijkheden, jij komt toch ook! Kijk voor meer info op www.svdevecht.nl

Nummer 14

foto van Lodewijk van Well.

Koningsavond ging het 3e Helfttal voor de tweede keer in haar bestaan op bezoek bij sterren restaurant ’t Amsterdammertje van André Gerrits. De sterrenchef is trotse sponsor van deze bourgondische mannen, die op hun beurt graag de sponsoren willen bedanken voor het afgelopen seizoen. Uiteraard hopen wij dat alle sponsoren ons ook komend seizoen weer ondersteunen. We zitten inmiddels op zo’n 25 , uniek voor een 3e Helfttal, en als de rumoeren kloppen, is er volgend jaar wellicht weer een nieuwe bij. Speelgoedmagnaat de Strijkstok prijkt dan wellicht ook met fun2give in het illustere rijtje. Het eten werd opnieuw sterrenwaardig klaargemaakt en ook Schapie bewees deze avond andermaal dat hij een ster is om de avond tot een succes te maken. Onder het genot van een heerlijk diner steeg de spanning van de avond natuurlijk naar het hoogtepunt, de loterij.
Ralph Voet, van het gelijknamige bedrijf voor interieurprojecten ging aan de haal met de eerste bioscoopbonnen. Ook Poppedoppie ofzo ging aan de haal met deze bonnen. Laten we hopen dat hij deze keer wel gebruikt maakt van zijn prijs. De vlucht van vorig jaar heeft stof liggen happen in de la, want hij zag de kurkentrekker en looping toch niet helemaal zitten. Nu kan hij rustig in een bioscoopstoel onderuit liggen, misschien is Planes wel een leuke film? De dozen wijn gingen naar schoonmaakonderneming ’t Sticht van Marcel van de Kraak en Erik van Hal van Dutch Expo services, standbouwspecialist. Wie ook weer eens aan de wijn kan is Bouwpakket. De eigenaar van IFAA accountancy won, net als vorig jaar, een dinerbon bij ’t Amsterdammertje en kan dus andermaal op herhaling met zijn duifje. Bewaar je de duivenborst wel voor het einde? De hoofdprijs, een sonos geluidssysteem, ging naar onze Bruine Beer. Vol ongeloof en volgens mij met een traantje nam hij zijn allereerste prijs in ontvangst. “Snik, eindelijk heb ik de Sleep een keer verslagen, dit betekent heel veel voor mij en snik wil dan ook iedereen bedanken die altijd achter me is blijven staan”, aldus de zichtbaar geëmotioneerde Bruine Beer. Wij gaan er natuurlijk vanuit dat dit systeem een mooi plekje krijgt in de kleedkamer.
Zoals Schapie het al had omschreven op de tafelkaart draait het bij ’t Amsterdammertje om de beleving tijdens een avondje uit, maar dit staat natuurlijk ook centraal bij het 3e Helfttal. Iedere week weer kijkt iedereen uit naar een lekker potje voetbal en het gezellige drankje aan de bar. Wij danken dan ook de club, iedere medespeler, supporter, maar zeker ook onze sponsoren, waardoor wij iedere week weer wat toe kunnen voegen aan onze beleving.

Nummer 14

Op 1 juni bestaat s.v. De Vecht 25 jaar. Om dat te vieren wordt er op 2 juni een feestdag georganiseerd. Op deze feestdag is er voor iedereen wat te doen, voor leden, niet leden en natuurlijk ook voor de oud leden van s.v. De Vecht. De dag begint met een voetbalclinic voor de spelers van O-9/O-10/O-11/O-12 en O-13.  Daarna gaan we door met 2 toernooien, het jaarlijkse vriendentoernooi en het (nieuwe) familietoernooi. Meer info over beide toernooien vindt je hier. Vanaf 16:00 uur begint de reunie, gevolgd door de BBQ en kinderdisco. De ingeschreven deelnemers aan de toernooien mogen automatisch mee doen aan de BBQ, Wil je als niet deelnemer ook met de BBQ meedoen, dan kan je vooraf via hetzelfde mailadres (toernooisvdevecht@gmail.com) een kaart reserveren. Ook zal er op de dag zelf een beperkt aantal BBQ kaarten verkocht worden.  Na de BBQ zal er in de kantine verder gefeest kunnen worden met (live) muziek en natuurlijk een drankje.

Tot 2 juni !

Aanvragen tot overschrijvingen van s.v. De Vecht naar een andere vereniging dienen uiterlijk 15 juni binnen te zijn bij de KNVB. S.v. De Vecht werkt alleen mee aan overschrijving van een speler als de volgende zaken in orde zijn:

Overschrijven s.v. De Vecht naar een andere vereniging:

–          contributie volledig is betaald incl. eventuele selectietoeslag

–          alle openstaande boetes zijn betaald

–          alle eigendommen van s.v. De Vecht zoals kleding, trainingspakken e.d. ingeleverd zijn, hierover wordt door de ledenadministratie contact opgenomen met de betreffende afdeling.

Wat moet je doen?

Je dient jezelf aan te melden bij de nieuwe vereniging, zij gaan je digitaal aanmelden bij de KNVB voor overschrijving.

AFMELDINGEN
Een afmelding moet vóór 31 mei binnen zijn. Na die datum zal het volledige contributiebedrag in rekening worden gebracht.
Afmelden kan per mail naar ledenadministratie@svdevecht.nl ,
Of opsturen naar:

JP Dekker
Vreelandseweg 7
3632EP Loenen a/d Vecht

LOENEN AAN DE VECHT – De oudjes van het 3e Helfttal houden zich nog altijd knap staande in de top van het klassement, momenteel staat de ploeg 2e achter Waterwijk. De afgelopen 3 wedstrijden werden er punten, verloren, verzameld, maar ook verspeeld. Door een gekneusde spatiebalk worden deze 3 wedstrijden hieronder beschreven en praten we u bij over de prestaties van onze trots, het 3e Helfttal.

Drie weken geleden gingen de rood-blauwen op bezoek bij koploper Waterwijk, die nog geen punt verloor dit seizoen. De Loenense formatie wilde hier graag verandering in brengen en ging voortvarend van start. Na 5 minuten stond het 3e Helfttal op voorsprong door, jawel, een counter. “Je hoeft niet snel te zijn voor een counter. Op tijd vertrekken en de kortste weg nemen is genoeg” zo sprak Nr 14. Hij ving de afgeslagen corner op en opende direct op Schapie. De gekrulde tweevoeter hield de bal vast op links, waar anders, waardoor de rood-blauwen er uit konden komen. Schapie opende cross op de inmiddels aangesloten Nr 14, die de bal vervolgens op de slof kon nemen en de keeper verschalkte. Waterwijk was verrast en moest in de achtervolging. Hierbij werden zij geholpen door de leidsman, die het blok op de bal van de GVR bestrafte met een penalty. Oud speler van de rood-blauwen, Patrick van Veen, scoorde vanaf 11 meter. Er waren vervolgens nog enkele kansen voor de Almeerders, maar ook het 3e Helfttal kreeg wat mogelijkheden. In de 2e helft was het spel niet anders, maar kwam de ploeg toch achter. De Vliegende Keep kon het 1e schot keren, maar de rebound werd binnengewerkt. Waterwijk liep niet achteruit, waardoor er ruimte genoeg bleef voor de Loenense aanvallers. Schapie plaatste ditmaal een bekeken bananenbal op het hoofd van de Daanvoerder, die vervolgens goed naar de grond kopte, 2-2. Beide ploegen wilde winnen en gingen op zoek naar een 3e treffer. Helaas viel deze aan de verkeerde kant, waardoor Waterwijk in de laatste minuten opnieuw de volle buit pakte.

Een week later kwam nummer 4 de Meer uit Amsterdam op bezoek en opnieuw begonnen de rood-blauwen sterk. Nr 14 reageerde goed op een afwijkend schot van de Schwalbekoning en tikte, al dan niet buitenspel, de openingstreffer binnen. Enkele minuten later rondde hij tevens een schitterende aanval af. Die Rooie opende op Schapie, hij gaf in 1x voor uit de lucht en Nr 14 tikte zijn 2e tegen de touwen. Bij vlagen werd er goed gevoetbald en leek er geen vuiltje aan de lucht. Echter keerde de Meer terug in de wedstrijd dankzij eigen fouten. Bij de eerste goal schoot Nielendinho Fukushima de bal omhoog in plaats van weg en kon de aanvaller de 1-2 binnenkoppen. De vrije trap voorafgaand aan de 2-2 werd finaal gemist door Nr 14 en caramboleerde door de defensie, waarna ook deze werd afgerond. Het spel van de rood-blauwen bleef er goed uitzien en resulteerde in een nieuwe voorsprong. “Ik had mijn hoeven laten slijpen voor de wedstrijd”,vertelde Schapie, want zijn voorzetten waren afgemeten deze dag. Bouwpakket kon de 3-2 uit zijn voorzet onderkant lat binnenkoppen en Poppedoppie ofzo leek de 4e te maken. Bij de videobeelden was het namelijk niet goed te zien, was het nou de verdediger of Poppedoppie Ofzo: “Ik begrijp dat het lastig te zien was, maar ik voelde de bal duidelijk op de zijkant van mijn voet vallen”, zei hij zelfverzekerd. De voorsprong van 2 goals was dus voor rust nog hersteld. Na rust hetzelfde beeld, voetballend was het 3e Helfttal heer en meester. De mooiste goal kwam van de poot van Schapie. “Op 35 meter van de goal stuiterde de bal lekker op en ik was de voorzetten wel even zat.” Vervolgens vloog de bal over de keeper, 5-2. Ook de 6e treffer begon bij Schapie. Zijn vrije trap liet Nr 14 in buitenspelpositie lopen, maar daarachter was de immer doorlopende Daanvoerder er als de kippen bij en tikte kalm de 6e goal binnen. Het slotakkoord werd opgezet door Opa Perreira dos Santos di Sousa Faria Dam, die opstoomde op links. Met een bekeken voorzet bereikte hij Nr 14, die alle tijd had om de eindstand in de hoek te koppen. Met deze zevenklapper nestelde de ploeg zich op de 2e plaats.

Afgelopen zaterdag stond de kanaalderby op het programma, ditmaal in Nigtevecht. Met een heerlijk zonnetje werd er in de schaduw van de nieuwe fietsbrug afgetrapt voor een lekker potje voetbal. Wedstrijden tegen DOB staan altijd in het teken van hard werken, doorgaan, blijven lopen, etc. Het 3e Helfttal was echter geen schim van de week ervoor, waardoor het voetbal ontbrak en de wedstrijd verre van hoogstaand was. Ondanks dat DOB al betere kansen kreeg, kwam de ploeg toch op voorsprong uit een standaardsituatie. De vrije trappen van de Strijkstok bleken veel gevaar te stichten. De eerste werd bijna binnen gekopt door Nr 14, maar de tweede was een prooi voor de Daanvoerder. Hij kopte half vallend, knap diagonaal binnen. De voorsprong gaf wat lucht, maar het voetbal werd er niet beter van. DOB bleef opportunistisch en werd beloond met een gelijkmaker. Het afgeslagen schot kon worden binnengeschoten in de rebound en de wedstrijd lag weer open. Ook in de tweede helft was het vooral een wedstrijd van doorzetten. Wie de minst slechte dag had kon er nog wel eens met de overwinning vandoor gaan. Andermaal viel de goal uit een standaardsituatie, ditmaal een corner. Bouwpakket raakte de bal vol op het hoofd, zijn voorhoofd deze keer en deze viel bij de eerste paal binnen, 1-2. DOB zette nog een keer alles op alles en kwam dreigend door op rechts. De eerste keer kon de Bruine Beer deze nog tegen houden. “Zo! Sie Bfal, klapfte fol op mun wang. Evuh dacht ik dfat mun tfanden er uit fieluh.” Niet veel later was er opnieuw een vrije trap op links. DOB nam deze snel, ondanks twee ballen in het veld en slingerde de bal voor de goal. Deze kon tot 3 meter van de goal niet worden weggewerkt en ook de Vliegende Keep bleef op zijn lijn staan, waardoor de spits de bal letterlijk binnen kon lopen. Een eenvoudige, maar zeer vervelende gelijkmaker. Het 3e Helfttal had deze ploeg de wil op moeten leggen, maar kon geen vuist maken. Het gelijkspel maakt de 2e plek wat meer onzeker, aangezien DVVA op verliespunten de rood-blauwen voorbij kan en Almere staat ook nog maar 1 punt achter. Waterwijk won met 5-1 van DVVA en heeft de titel binnen. Volgende week wacht er een onderlinge strijd met DVVA en de week erop komt Almere op bezoek. Als het 3e Helfttal deze twee wedstrijden tot een goed einde kan brengen, is er een mooie prestatie in het vooruitzicht.

Donderdagavond 26 april schuiven de spelers en sponsors aan voor het tweede 3e-Helfttal-sponsordiner bij ’t Amsterdammertje, te Loenen aan de Vecht. Net als vorig jaar zullen zij daar verwend worden door de culinaire hoogstandjes van masterchef André en worden er prijzen verdeeld middels een loterij. Deze avond staat in het teken van dank aan de sponsors voor het mooie seizoen tot nu toe. We danken tevens Schapie, die andermaal gezorgd heeft voor deze organisatie. Een smaakvolle en gezellige avond zal klokslag 12 uur Koningsdag 2018 inluiden, hoezee! Voor het 3e Helfttal.

LOENEN AAN DE VECHT – In 2018 heeft het 3e Helfttal slechts 3 wedstrijden gespeeld, maar dat resulteerde wel in 9 punten. Zaterdag 24 maart werd ook sv Diemen aan de zegekar gebonden. Het scoreverloop liet een klinkende overwinning voor de rood-blauwen zien, maar het werd toch nog even billen knijpen vlak voor tijd.

Trainer Shredder had opnieuw te maken met enkele blessures en vakanties, maar kon toch weer met 14 man op pad. In de heenwedstrijd tegen Diemen werd het 7-5 en bleven vooral de pijlsnelle aanvallers in de gedachtes hangen. De ploeg was dus gewaarschuwd, maar begon voortvarend aan de wedstrijd. Het balbezit en spel zagen er goed uit, waardoor het 3e Helfttal druk op Diemen kon houden. De Daanvoerder zag een hoge bal in de 16 komen en ging ervoor. Zijn eerste poging strandde, maar zijn tweede inzet kon niet worden gekeerd. “Van de trainer moet ik meer diepgang maken en hieruit blijkt dat hij opnieuw gelijk heeft, ik voel me lekker in die rol”. De aanvallers van Diemen kwam er niet aan, de verdediging stond wederom als een huis en de gehele eerste helft waren er nauwelijks kansen te tellen. Aan de andere kant kreeg de ploeg al wel enkele mogelijkheden, maar de laatste pass was vaak niet goed genoeg of de kleine keeper verwerkte grootse reddingen, soms met enig geluk.

De Sleep leek even zijn kunststukje te herhalen op de rand van de 16. Tegen WV-HEDW joeg hij met een omhaal de bal in de touwen en ook vandaag was daar de bicycle-kick. Nummer 14 kwam voor de kaats, maar deze bal ging eigenlijk te hoog. De Sleep zag zijn kans schoon, nam de gebruikelijke pose in en plukte de bal op het hoogte punt uit de lucht. Onderkant lat en wel/niet over de lijn, dit keer telde hij niet. De video-ref is nog niet geïnstalleerd, maar de keeper zei achteraf dat hij telde. Enkele minuten later werd de score dan toch verdubbeld. Baloknelli kon Schapie vrij aan spelen, die ouderwets naar de zijlijn trok. Hij zag vervolgens de keeper te ver voor zijn goal staan en schoot deze dan ook over hem heen, een beauty. Diemen kon nog steeds geen antwoord vinden en ook bij de vrije trap van de Strijkstok dreigde gevaar. De afspraak met Nummer 14 lukt, kniehoogte 5-meter lijn, maar hij kon zijn voet niet goed tegen de bal zetten. Bij de 2e paal kon de Daanvoerder met een sliding ook zijn teen er niet tegen krijgen. “Ik glijd eigenlijk nooit, maar alleen als het de moeite waard is”. Het dreigende gevaar bij dode spelmomenten was een voorbode voor de 2e helft.

Diemen had inmiddels een troef ingezet. Hij was één van de snelle jongens uit de heenwedstrijd en liet het gelijk zien met zijn eerste actie, 6 man voorbij alsof ze er niet stonden. “Uit ervaring weet je dan dat je hem voor je moet houden, hij vind het leuk als je instapt, maar dan is die ook weg, dus blijf je staan en kijk je alleen naar de bal”, zo analyseerde Baloknelli. Halverwege de helft stond opnieuw de Strijkstok achter een vrije bal en ditmaal bereikte hij de Daanvoerder. “Toch weer die diepgang hè en ik kon hem verlengen met het hoofd”, aldus de scorende middenvelder. De wedstrijd leek gespeeld bij deze 3-0 stand, maar de Strijkstok was nog niet tevreden. “Als ik mijn medespelers 3x voor de goal zet met een vrije trap, dan mag ik ook een keer zelf gaan natuurlijk”. Hij zette zijn slof tegen de bal en deze verdween hard en laag in de hoek van de keeper, 4-0. In het laatste kwartier vonden de rood-blauwen het wel welletjes en kwam Diemen uit haar schulp. De 4-1 viel binnen, maar verontruste de ploeg niet. De 4-2 kwam uit een penalty, veroorzaakt door de Strijkstok. “Ik raakte hem niet eens, maar toch kost het me 2 euro voor de boetepot”. Niet veel later verscheen ook de 4-3 op het scorebord en toen werd toch regelmatig naar de klok gekeken. Uiteindelijk wist de ploeg 3 punten over de streep te trekken en steeg het naar de 2e plaats, gelijk met Almere, maar met een iets slechter doelsaldo. Waterwijk staat nog steeds fier aan op en is de tegenstander van vandaag. Kunnen de rood-blauwen hen het eerste puntverlies toedienen? Vanaf 13.00 uur zullen we het weten.

Nummer 14

foto van Lodewijk van Well.

Geschiedenis van S.V. de Vecht

Voetbal is natuurlijk een sport van alle tijden. We hoeven de boeken maar open te slaan en men kan lezen over weilanden die vrij werden gemaakt ten behoeve van het spel. Zo ontstond er een soort competitie tussen de aaneenliggende dorpen die later zelfs in clubverband werden gespeeld.

Zo ontstond in Vreeland de club “Sperwer” met geel shirt en zwarte broek. En vanuit Loenen/Loenersloot de club “Sparta” met groen shirt en witte broek.

Sperwer had een redelijk vaste locatie, maar Sparta moest een aantal keer van plek veranderen. Maar het bleven geen echte sportvelden. Pas in 1976 was er een nieuwe locatie gereed voor beide verenigingen. Een echt sportpark met meerdere velden en een echte kantine. Het lijkt lang geleden maar het is ‘pas’ 42 jaar.

Het werd een clubgebouw voor beide verenigingen. Sperwer links en Sparta rechts (gezien vanaf veld 1). Ieder de helft met een eigen ingang, toiletgroep, bestuurskamer, keukentje en kantine met bar. En 4 kleedkamers aan de achterzijde. Een grote schuifwand stond in het midden van de kantine, die aan de voorkant nog geen toegang had. De schuifwand kon open indien er een grotere kantine nodig was maar dit is zelden voorgekomen. De symmetrie van het gebouw is toch nog steeds goed te zien.

Zo gingen er heel veel competitie-jaren verder. De senioren van Sperwer speelden op zaterdag en de senioren van Sparta op zondag. Kunt u zich voorstellen dat er toen ongeveer 11 senioren-elftallen bij elkaar waren?

De jeugdelftallen speelden op zaterdag op de diverse velden. Het was altijd schipperen welke club op welk veld mocht. Maar eind jaren ’80 was er al een duidelijke tendens te zien. Incomplete jeugdafdelingen omdat het aanbod aan jeugd terugliep in beide dorpen.

Een fusie was nog een te grote stap maar het was duidelijk dat de jeugd in de gemeente samen moest gaan voetballen teneinde weer complete teams te krijgen. Onder een aparte naam en kleuren die volledig afweken van het bestaande geel en groen stond op een mistige zaterdagmorgen in september 1992 de S.C.S. klaar: Sparta Combinatie Sperwer met blauw/rood shirt en blauwe broek en rode sokken!

De circa 150 jeugdleden presenteerden zich als een eenheid, staat er als krantentekst. Het succes van die eenheid was doorslaggevend en kon niet meer teruggedraaid worden. Beide clubs gingen accoord met de fusie en op 1 juni 1993 kon S.V. de Vecht van start!

De kleuren waren al duidelijk maar de naam was nog niet gemakkelijk. Uiteindelijk kwam Piet van Ede met het prachtige idee van s.v. de Vecht. De rivier die centraal door de gemeente loopt en de dorpen met elkaar verbindt. Een mooiere omschrijving voor de fusie was er eigenlijk niet. Piet had zijn idee ook uitgewerkt compleet met het logo die we zo goed kennen. De “V” van de Vecht bestaat uit een rechte lijn die het A-R-kanaal voorstelt, en een slinger lijn die rivier de Vecht voorstelt. En dus het gebied waar de meeste leden wonen.

S.V. de Vecht werd een grote vereniging met een complete jeugdafdeling die kon kiezen uit zaterdag- of zondagvoetbal met als doel zo hoog mogelijk competitie te spelen. Het clubgebouw werd aangepast. De schuifwand werd verplaatst om een jeugdkamer te maken. De toiletgroep links ging weg om een bestuurskamer te maken en de muur tussen beide keukens ging weg.

De jeugdafdeling was dan wel compleet geworden maar dit bleek toch te weinig nieuwe spelers op te leveren voor twee 1e-elftallen. Na een jaar of zes moest er helaas een keuze gemaakt worden om door te gaan met 1 elftal. Dit was wel een dieptepunt van de nieuwe club.

Maar deze negatieve beslissing pakte wel goed uit. De nieuwe club promoveerde een aantal seizoenen achter elkaar van de 7e naar de 3e klasse in de zondagafdeling.

Jaren later volgde een andere beslissing die meer te maken had met de landelijke tendens in het amateurvoetbal. Het 1e elftal besloot door te willen gaan in de zaterdagcompetitie. Hierdoor bleef er meer binding met de jeugdafdeling en nieuwe spelers.

Het hoogtepunt van deze beslissing was de promotie naar de 2e klasse in de zaterdagafdeling!

S.V. de Vecht is nog steeds een echte dorpsclub! En dat mag met opgeheven hoofd geschreven worden. Zonder betaalde spelers maar met ‘eigen’ jongens zijn mooie resultaten behaald.

Ook in dit 25e seizoen moeten de spelers van dit moment knokken voor wat ze waard zijn.

1 juni 1993 – S.V. de Vecht – 1 juni 2018

25 jaar!

Ik wens de vereniging nog een hele lange mooie toekomst!

Paul Bakker

Erelid