PRAAG – Het Septemberfest is voor de Tsjechische inwoners in volle gang. Daartussen zitten 13 Hollandse rood-blauwen weg te smelten in het zonnetje. Op tafel is te zien dat 50% het nog even zwaar heeft om weer aan het eerste biertje te beginnen. Uiteindelijk zit de ploeg weer redelijk snel in de olie en genieten we van een heerlijk weekendje.
Bouwpakket kan gelukkig ook weer lachen, zijn telefoon lag nog in de Uber en gelukkig kwam de chauffeur deze weer terug brengen, niks voor Bouwpakket zou je zeggen. Op het terras glijden de gele rakkers inmiddels weer naar binnen. De Bruine beer gooit er wat oneliners uit, Nummer 14 is inmiddels half weg gesmolten en Fukushima denkt andermaal aan eten. Waar gedronken wordt, zal ook gegeten moeten worden. De middag begon met een Septemberfest-worst en een paar uur later was bij 1 van de vele eettentjes tijd voor een Hollands frietje. De dertiende portie bevatte tevens een frikandel voor de Bruine beer. Hij weigerde deze Hollandse lekkernij en komt hem op 2 euro boete te staan. “Het eerste wat ik ga doen als ik terug ben, is witlof met blauwe kaas meenemen, als tegenhanger van die frikandel.” Er waren echter te weinig ploeggenoten die voor stemden, dus dit verzoek tot wijziging van de boetelijst is verworpen.
Na 5 uur aalscholveren was de ploeg op weg naar huis en konden we op weg naar het avondeten.

Dat vonden we in de tent ‘James Dean’, waar de gastvrouw ons in eerste instantie liever zag gaan dan blijven. Nadat de chicken wings, hamburgers en nodige biertjes weer hun weg hadden gevonden, konden we in de tent onder deze toko de avond voortzetten. Vanaf daar ging het minder met ondergetekende. Samen met Snipertje werd gauw de gang naar huis in gezet, ondersteunt door de GVR en die Rooie. Wat er verder deze avond zoal gebeurde, hoorde we vooral de volgende dag van de anderen. Daanvoerder en Nummer 14 hadden deze nacht innige omarmingen met de Sfinxen van het appartement. Bouwpakket bevond zich bij een andere Sfinx, ook wel Dixie genaamd. Zijn ploeggenoten konden het natuurlijk niet laten deze Dixie te verplaatsen, waardoor Bouwpakket slechts 4 cm ruimte had tussen deur en lantaarnpaal.

De volgende ochtend ontwaakte eenieder op zijn eigen manier. De één nog lallend van de avond er voor, de ander hield de ogen liever nog even gesloten, zodat het daglicht geen pijn kon doen. Daanvoerder en Nummer 14 hadden beide in een uur tijd een halve ontbijtkoek op om de maag langzaamaan weer wat te vullen. Na een ontbijt bij opnieuw ‘James Dean’, was Bouwpakket inmiddels nog maar eens terug gegaan, vest vergeten, niks voor Bouwpakket zou je zeggen…
De sfeer was moe, maar voldaan, de laatste Kronen werden nog gespendeerd en in het vliegtuig gingen alle 26 luikjes even dicht. Het weekend zit er op en er werd zo nu en dan al gevraagd naar volgend jaar. Waar we dan zullen neerstrijken zullen we wel zien, nu eerst maar eens het seizoen goed beginnen en proberen om de prestatie van vorig jaar minimaal te evenaren.

Praag was in ieder geval zeer geslaagd.

Nummer 14